امداد نجات در فضای بسته
امداد نجات در فضای بسته
1.4. خدمات امداد و نجات
در زمان طرح ریزی جهت ورود به فضای بسته باید به موضوع نجات نیز توجه کرد و بر سر روش بیرون آوردن مسدوم از داخل فضای از قبل توافق شود. فرد وارد شونده و فرد مراقب باید در جریان اطلاعاتی مانند نوع مواجهه ، علائم و نشانه های مواجهه و پیامدهای مواجهه با مواد سمی قرار بگیرند. فرد وارد شونده باید در شرایط زیر فضای بسته را ترک کند:
- دستورالعمل مراقب مبنی بر ترک فضا
- تشخیص خود فرد وارد شونده از مواجهه با مواد سمی برای این که یک روش امداد و نجات کافی و مناسب باشد به موارد زیر توجه شود:
- روش های احیاء مصدوم
- به صدا دراوردن آلارم
- حفاظت خود امدادگران
- کنترل آتش
- کنترل دستگاه فرایندی
- کمک های اولیه
- خدمات امداد درون و بیرون سایت
- آموزش
2.4 . تیم امداد
کارفرما باید مطمئن شود که :
- اعضا تیم امداد چگونه استفاده صحیح از تجهیزات مورد استفاده در شرایط امداد را می دانند و وسایل در اختیارشان قرار دارد.
- اعضاء تیم امداد باید درباره وظایف خود شامل چگونگی ورود به یک فضای بسته آموزش دیده باشند.
- سالی حداقل یک بار اعضاء تیم امداد باید چگونگی نجات یک مصدوم را از فضای بسته شبیه سازی کنند.
- اعضاء تیم امداد باید با اصول مقدماتی کمک های اولیه و احیاء قلبی- ریوی آشنایی داشته باشد.
3.4- طراحی ظروف عملیاتی به نحوی که عملیات امداد را آسان کنند.
عملیات نجات از یک فضای بسته یک فعالیت ویژه و پیچیده است. در هنگام انتخاب یا طراحی ظروف عملیاتی بهتر است حداقل دهانه آدم رو آنها 24 اینچ ( 60 سانتی متر ) باشد.
طناب نجات
- در صورت استفاده از وسایل حفاظت تنفسی ، فرد وارد شونده باید جلیقه تمام بدن متصل به طناب نجات بپوشد.
- طناب نجات باید به یک تکیه گاه محکم در بیرون فضای بسته شده باشد و تیم امداد قادر باشد فقط با استفاده از طناب نجات مصدوم را بیرون بیاورند.
- ممکن است در بعضی شرایط که نیازی به استفاده از وسایل حفاظتی تنفسی نیست ، استفاده از جلیقه تمام بدن و طناب نجات ضروری باشد مانند صعود یا فرود عمودی در یک فضای بسته با استفاده از نردبان طنابی .
- به تجهیزات داخلی فضای بسته که ممکن است با عملیات نجات در بیرون فضای بسته ( یعنی وارد نشدن اعضاء تیم امداد به داخل فضای بسته ) ار جحیت دارد. تا انجایی که امکان دارد از ورود اعضاء تیم امداد به داخل فضای بسته مورد نظر پرهیز شود. تیم بیرون کشنده مصدوم باید الزامات زیر را داشته باشد:
- فرد وارد شونده باید جلیقه تمام بدن یا قفسه سینه بپوشند و طناب بیرون کشنده در حد فاصل شانه ها یا بالای سر به جلیقه متصل شود. در فضاهای تنگ استفاده از جلیقه Wrist بر جلیقه تمام بدن ارجعیت دارد. سر دیگر طناب بیرون کشنده باید به یک سیستم مکانیکی ( مانند سه پایه و یا وینچ ) وصل شود تا بتواند به سرعت مصدوم را بیرون بکشد.
اگر در ورود به یک فضای بسته احتمال مواجهه با یک ماده خطرناک وجود دارد ، MSDS آن ماده در اختیار اعضاء تیم امداد قرار داشته باشد.
5.4 : فرد مراقب
در همه مواد یک فرد مراقب باید بیرون فضای بسته ایستاده باشد. این فرد حق ترک محل را ندارد و در صورت لزوم باید فرد صلاحیت دار دیگری جایگزین وی شود. در ضمن وسایل حفاظتی او باید معادل فرد وارد شده به فضا باشد تا بتواند هر از چند گاهی داخل فضا را نگاه کند.
وظایف فرد مراقب عبارت است از :
- اطلاع از تعداد دقیق افراد داخل فضای بسته.
- پایش فعالیت های در حال انجام در داخل و بیرون فضای بسته.
- برای اطمینان از ایمن بودن شرایط داخل فضای بسته ارتباط موثر و دائم با فرد وارد شده از طریق سیستم های رادیویی ( بی سیم ) ، علائم دستی ، بوق ، نور و غیره .
- جلوگیری از ورود افراد غیر صلاحیت دار
- دستور بر ترک فضای بسته در صورت نا ایمن شدن شرایط داخل فضای بسته.
- اطلاع رسانی به تیم امداد در شرایط اورژانس .
- کمک در عملیات امداد ، در صورت نیاز به عدم ورود به داخل فضای بسته.
فرد مراقب فقط با استفاده از سه پایه و وینچ حق نجات فرد مصدوم را دارد. او هرگز نباید جهت نجات کسی وارد فضای بسته شود چرا که هنوز خطر وجود دارد. البته افراد مراقبی هستند که اصول امداد و نجات از فضای بسته را آموزش دیده و برای نجات مصدومین می توانند وارد فضای بسته شوند.
فرد مراقب هرگز نباید جهت نجات کسی وارد فضای بسته شود. بیش از 60 درصد کشته شدگان در فضاهای بسته ، امدادگران بوده اند.
مطالب بالا را در قالب فایل ورد در زیر می توانید دانلود کنید.
مطالب هم گروه:
الزامات مربوط به آزمایش گاز و استفاده از وسایل حفاظت فردی در فضای بسته
دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟در گفتگو ها شرکت کنید.