ارزیابی ریسک فاکتورهای ارگونومی به روش MAPO، DINO، PTAI و HEMPA

ارزیابی ریسک فاکتورهای ارگونومی به روش MAPO، DINO، PTAI و HEMPA

فرمت: pdf   تعداد صفحات: 55

فهرست:

• روش MAPO
• معرفی روش MAPO
• روش DINO
• روش PTAI
• بار انتقال بیمار
• استفاده از روش ارزیابی بار انتقال بیمار
• مراحل ارزیابی
• روش HEMPA
• چک لیست HEMPA

۱- روش MAPO

از روش‌های مشاهده‌ای می‌توان به روش MAPO اشاره کرد که از جمله روش‌های کمی ارزیابی ریسک جابجایی دستی بیمار در بخش‌های بیمارستانی می‌باشد. روش MAPO یک روش ارزیابی ریسک اختلالات اسکلتی-عضلانی است که توسط واحد تحقیقاتی ارگونومی پوسچر و حرکت میلان در سال ۱۹۹۷ ابداع شده است. فاکتورهای مطرح در این روش فشار ناشی از مراقبت از بیماران ناتوان، نوع و درجه ناتوانی بیمار، ابعاد ساختاری محیط کار، وجود تجهیزات جابجایی بیمار و آموزش‌های لازم است.

۱-۱- معرفی روش MAPO

این روش ریسک جابجایی دستی بیماران در مناطق کاری از قبیل بیمارستان‌ها، پرستاران در خانه و ارائه دهندگان خدمات در بیمارستان را ارزیابی می‌کند. این روش شامل دو بخش می‌شود: در بخش اول با سرپرستار و یا مسئول بخش مصاحبه و اطلاعات مربوط به ابعاد سازمانی و آموزشی تکمیل می‌شود و در بخش دوم که مربوط به تحلیل ابعاد محیطی، تجهیزاتی و ارزیابی مانورهای کمکی ویژه است، از طریق بازدید در محل و مشاهده وظایف تکمیل می‌شود.

بخش دوم شامل ۸ شاخص است که عبارتند از:

• OP شاخص تعداد کل کارکنان استخدام شده برای جابجایی بیمار در سه شیفت کاری
• NC: شاخص تعداد بیماران ناتوان در همکاری
• PC: شاخص تعداد بیماران با توانایی همکاری جزئی
• LF: شاخص ابزار بلندکننده
• AF: شاخص ابزار کمکی
• WF: شاخص ویلچر
• EF: شاخص محیط
• TF: شاخص آموزش.

در این متد از نسبت شاخص‌های  و  استفاده می‌شود. یعنی نسبت بیماران ناتوان در حرکت یا بیماران با توانایی حرکت جزئی به کل افرادی که بیماران را جابجا می‌کنند.

الف) شاخص ابزار بلندکننده (LF)

این شاخص خود شامل سه قسمت به شرح زیر می‌باشد:

• ابزار بلندکننده وجود ندارد (با کسب امتیاز ۴).
• ابزار بلندکننده ناکافی است (با کسب امتیاز ۲). یک وسیله بالا برنده به ازای هر ۸ نفر بیمار کافی می‌باشد در غیر اینصورت ناکافی است.
• ابزار بلندکننده کافی می‌باشد (با امتیاز ۰.۵).

بنابراین رنج این شاخص بین ۰.۵-۴ می‌باشد. ناکافی بودن ابزار بلندکننده با توجه به ۳ مورد زیر بررسی می‌شوند:

• با توجه به نوع ناتوانی بیمار، ابزار را نمی‌توان استفاده کرد (ناتوانی بیمار در استفاده وسیله).
• وسیله به علت شکسته بودن غیرقابل استفاده است.
• از وسیله در فضای اتاق، حمام و دستشویی نمی‌توان استفاده کرد.

ب) دامنه شاخص ابزار کمکی (AF)

رنج این شاخص بین ۰.۵ و ۱ است. تمام ابزارهای کمکی از قبیل غلتک، کمربند، واکر و… مورد بررسی قرار می‌گیرد. برای کافی بودن ابزار کمکی عدد ۰.۵ و برای عدم کفایت ابزار عدد ۱ در نظر گرفته می‌شود.

ج) شاخص ویلچر (WF)

با توجه به جدول شماره ۱ و در قالب عدد WF به‌دست می‌آید. برای به‌دست آوردن مقدار WF باید ویلچرها بازرسی شوند. این بازرسی طبق چارچوب متد و با توجه به آیتم‌های ترمز معیوب، دستی صندلی معیوب، پشتی معیوب (بدون حرکت) و عرض بیش از ۷۰ سانتی‌متر ویلچر انجام می‌گیرد. هر آیتم دارای ضریب ۱ می‌باشد که این ضریب در تعداد ویلچرهایی که با آیتم مطابقت دارد، ضرب می‌گردد. مجموع کل ویلچرهای معیوب به‌دست آمده بر تعداد کل ویلچرهای موجود تقسیم می‌شود. عدد به‌دست آمده معیار ما و همان WF نمی‌باشد بلکه باید این عدد را با جدول شماره ۱ مطابقت داد و با توجه به کافی بودن ویلچرها (بله/ خیر) مقدار WF به دست می‌آید (مقدار WF از ۰.۷۵ تا ۲ متغیر است). تعداد مناسب ویلچر برابر با نصف تعداد بیماران بخش می‌باشد.

جدول ۱- امتیاز شاخص WF

د) شاخص محیط (EF)

با بازرسی محیط بخش (MSW)، حمام (MSB) و دستشویی(MSWC) طبق چارچوب متد و از طریق جدول شماره ۲ به‌دست می‌آید. (بازرسی بخش، مربوط به تخت‌های موجود می‌باشد).

جدول ۲- امتیاز شاخص EF

نحوه محاسبه امتیاز شاخص محیط همانند محاسبه شاخص ویلچر می‌باشد. یعنی باید مقدار ضریب در هر آیتم (طبق توضیح در شاخص WF) لحاظ شود. با جمع‌کردن ۳ شاخص MSB ،MSW و MSWC و با استفاده از جدول شماره ۳ مقدار EF به‌دست می‌آید(مقدار EF از ۰.۷۵ تا ۱.۵ متغیر است.).

جدول 3- امتیاز شاخص EF

 هـ) شاخص آموزش (TF)

این شاخص آموزش‌هایی که به فرد داده شده تا پوسچر مناسبی در حین کار داشته باشد را بررسی می‌کند. رنج این شاخص بین ۰.۷۵ تا ۲ می‌باشد و در ۳ مورد بیان می‌گردد:

• آموزش‌های کافی (با کسب امتیاز ۰.۷۵)
• آموزش فقط در حد دادن اطلاعات (با کسب امتیاز ۱)
• عدم وجود آموزش (با کسب امتیاز ۲)

بعد از محاسبه تمام شاخص‌ها، مقدار نهایی MAPO از رابطه 1 به دست می‌آید:

ادامه مطلب را با دانلود فایل (تایپ شده و باکیفیت) پیوستی مشاهده کنید.

حتما بخوانید:

⇐ شناسایی و کنترل ریسک فاکتورهای ارگونومی در بازرسی محیط کار

⇐ آسیب های اسکلتی-عضلانی و ریسک فاکتورهای مربوط به آن در محیط کار دفتری

⇐ شناسایی و ارزیابی میزان مواجهه فیزیکی کارگران با ریسک فاکتورهای ارگونومیک به روش WSEC

   

نویسنده: سیروان شیخی

«تجربه در صنعت»، زیربنایِ اشتیاقِ من به دنیایِ HSE است. با بیش از ۱۳ سال فعالیت اجرایی و تخصصی، هدفم در این وب‌سایت، پل زدن میان دانشِ آکادمیک و نیازهای واقعیِ صنعت است. همراه با تیم تخصصی‌ام، می‌کوشیم تا با ارائه محتوای کاربردی و به‌روز، مسیرِ رشد حرفه‌ای شما را هموارتر کنیم. خوشحال می‌شوم در صفحه لینکدین، تجربیاتمان را به اشتراک بگذاریم و در این مسیر تخصصی همراه هم باشیم.