تکیه گاه مچ در طول عمل تایپ کردن
تکیه گاه مچ در طول عمل تایپ کردن
تکیه گاه مچ در طول عمل تایپ کردن
فرمت: Pdf تعداد صفحات: 12
موضوعات:
- چکیده
- مقدمه
- افراد تحت آزمایش
- روشها
- نتایج
- نتیجه گیری
۱. چکیده
اثر تکیهگاه مچ بر روی بار عضلانی عضله ذوزنقهای و عضله بازکنندهٔ بازو در طول عمل تایپ در دوازده نفر منشی که همگی در یک یا تمام این عضلات احساس درد داشتند مورد بررسی قرار گرفت. آنها عمل تایپ را برای ۱۵ دقیقه در موقعیتهای مختلفی انجام دادند. بار عضلانی موجود بر روی عضله ذوزنقهای در هنگامی که از تکیهگاه مچ استفاده میشد بسیار بیشتر بود و این مقدار با افزایش ارتفاع تکیهگاه افزایش مییافت. بار عضلانی عضله بازکننده رادیال (شعاعی) تغییر مهمی نمیکرد. علیرغم بار عضلانی بیشتر عضله ذوزنقهای اکثر منشیها تکیهگاه را ترجیح میدادند. عملیات تایپ کردن و حرکتهای بدن (که از طریق حرکتهای منتقل شده به صندلیهای قابل انعطاف تخمین زده میشد) هیچیک از تکیهگاه مچ تأثیر نمیگرفتند. این مسئله را که از تکیهگاه مچ استفاده شود یا خیر نمیتوان با این بررسی پیشنهاد کرد. هر چند که میتوان پیشنهاد کرد که برای لمس کردن و تایپ کردن، کلیدها باید تا آنجا که ممکن است پایین (احتمالاً کمی بالای رانها) قرار گیرند.
۲. مقدمه
ثابت شده است که شیوع درد در شانه و گردن در کارهای سبک برابر با شیوع آن در کارهای سنگین و حتی بیشتر از آن است. کشش عضلانی در حالت ایستا همراه با بالابردن طولانی شانه یکی از مواردی است که ثابت شده منجر به درد گردن و شانه میشود. و نیز تأکید شده که در طول کار دفتری کشش عضلانی در حالت ایستا تشدید میشود. علائم دیگری که مربوط به کشش زیاد عضلانی هستند عبارتاند از: فشار، سردرد، درد بازو و مچ که از نظر کثرت به ترتیب به عنوان دومین، پنجمین و ششمین نشانه است. از سوی هشت علامت شرح داده شده در یک بررسی محیطی کار در دانمارک است. ارتباط مثبت بین درد گردن و شانه یا احساس کشش و فقدان تکیهگاه مچ/بازو در میان عوامل خطر ثابت شده است.
جدول 1- آنتروپومتری و ابعاد محل کار برای 12 نفر مورد آزمایش.
|
مشخصات افراد |
میانه | محدوده |
| سن | 36 سال |
55-24 |
|
قد |
165 سانتیمتر | 178-155 |
| وزن | 57 کیلوگرم |
63-50 |
|
ارتفاع رکبی |
43 سانتیمتر | 47-39 |
| ارتفاع نشستنگاه | 52 سانتیمتر |
55.5-45.5 |
|
ارتفاع پاشنه |
3 سانتیمتر | 6-0 |
| ارتفاع آرنج | 22.5 سانتیمتر |
27-16 |
|
ارتفاع کلید فاصله در ماشین تحریر |
||
|
در موقعیتهای الف، ب و ج |
75.8 سانتیمتر |
79.5-68 |
|
در موقعیت د |
78.8 سانتیمتر |
82.5-71 |
ارتفاع رکبی فاصله عمودی از کف زمین تا گودی پشت زانو است. در هنگامیکه فرد پا به زمین نشسته و زانوها 90° خم شده اند حساب میشود. ارتفاع نشستنگاه عبارت است از فاصله کف زمین از فوم فشرده شده بالای محور شیب صندلی. ارتفاع آرنج عبارت است از فاصله عمودی از کف سطح نشستنگاه سخت تا آرنجها (میانگین راست و چپ) در هنگامیکه کاملاً صاف نشسته و شانهها راحت باشند.
منظور از انجام این مطالعه مقایسهای است بین دو حالت وجود یک تکیهگاه و عدم وجود آن در تنظیمهای مختلف در حین تایپ. در این مطالعه سه جنبه مورد ارزیابی قرار گرفتند که عبارتند از:
الف) بارهای عضلانی موجود بر روی عضلهٔ ذوزنقهای فوقانی و بازکنندههای زند زیرین مچ
ب) قابل قبول بودن تکیهگاه
ج) عملیات تایپ کردن.
۳. افراد تحت آزمایش
دوازده نفر منشی حرفهای انتخاب شدند که همگی از دردهای کشیدگی عضلانی در ناحیهٔ گردن/شانه و یا در ناحیهٔ زند زیرین آرنج در ۲۵٪ از ساعات روزهای کاری در طول ۱۲ ماه گذشته رنج میبردند. مشخصات فردی آنها در جدول ۱ آمده است.
تکیهگاه مچ: از تکیهگاهی قابل تنظیم استفاده شد (شکل ۱) که از چوب لاک الکل شده و صاف ساخته شده و انتقال حرارت و اصطکاک در آن کم بود. ابعاد آن ۱۱×۶۵ سانتیمتر و مجهز به یک میکروسوئیچ بود که به محض آنکه فشار وارده بر آن از یک نیوتن متجاوز میشد برمیگشت. به عنوان یک معیار برای مناسب بودن تکیهگاه مچ زمان تماس ثبت میشد. برای سازگار شدن هر کدام از افراد تکیهگاهی مشابه را در طول زمان داشتند (البته بدون میکروسوئیچ). این تکیهگاه بر روی یک قاب فلزی محکم میشد و قاب فلزی بین میز و ماشین تحریر قرار داشت و ۱۸۰° دوران میکرد تا صفحه نگهدارنده چوبی در محلی که در زیر پیشبینی شده قرار گیرد.
تکیهگاه مچ در دو محل مختلف تنظیم میشد: یک سانتیمتر کوتاهتر یا نیم سانتیمتر بالاتر از کلید فاصله ماشینهای تحریر. فاصلهٔ سهمی مانند بین تکیهگاه و کلید فاصله در تمام حالات قرارگیری تکیهگاه حدود ۷ سانتیمتر بود.
ماشین تحریر: چه در مدت زمان تطابق و چه در طول آزمایش هر شخص، ماشین تحریر شخصی خود را مورد استفاده قرار میداد که همگی الکتریکی بودند.
صندلی: چه در طول مدت زمان تطابق و چه در طول مدت زمان آزمایش از یک صندلی قابل تنظیم استفاده میشود که سطح نشستگاه آن حول یک محور گردنده (واسط سطح نشستگاه) خم میشد و بنابراین حرکت رانها و لگن را به دنبال داشت. محدوده خم شدن از 19.5° (به طرف جلو) تا -8° (به طرف عقب) قرار داشت. پایه صندلی دارای پنج چرخ بود.
ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی مشاهده کنید.
برای دیدن لینک دانلود در سایت ثبت نام و اکانت خود را ویژه کنید
ورود یا ثبـــت نــــاممزایای اشتراک ویژه : دسترسی به آرشیو هزاران مقالات تخصصی، درخواست مقالات فارسی و انگلیسی، مشاوره رایگان، تخفیف ویژه محصولات سایت و ...
حتما بخوانید:
دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟در گفتگو ها شرکت کنید.