نظام جامع مدیریت بحران و ساختار آن در کشورهای مختلف

نظام جامع مدیریت بحران و ساختار آن در کشورهای مختلف

فرمت: PDF   تعداد صفحات: 104

فهرست:

• مقدمه
• ساختار مدیریت بحران در سازمان ملل
• نقش سازمان ملل در پاسخ و کمک های انسان دوستانه
• ساز و کارهای بین المللی برای هماهنگی کمک های انسان دوستانه
• اقدامات مالی احتیاطی
• فراخوان کمک های انسان دوستانه یکپارچه
• کمیته دائمی بین آژانسی
• ساز و کارهای پاسخ اضطراری
• مدیریت بحران در روسیه
• بخش اول مشخصات جغرافیایی
• بخش دوم تقسیمات کشوری و مناطق شهری
• بخش سوم منابع اقتصادی
• برخی از شرایط اضطراری روسیه
• نقشه خطرپذیری روسیه
• جایگاه مدیریت بحران در ساختار سیاسی روسیه
• وظایف اصلی وزارت شرایط اضطراری روسیه
• اختیارات وزارت شرایط اضطراری روسیه
• نمونه هایی از عملیات های انجام شده توسط مجموعه وزارت شرایط اضطراری
• منطقه بندی در وزارت شرایط اضطراری روسیه
• ساختار سازمانی ستادی وزارت شرایط اضطراری روسیه
• مرکز مدیریت بحران روسیه
• آکادمی دفاع مدنی روسیه آکادمی پدافند غیرعامل
• خدمات آتش نشانی روسیه
• فعالیت های اصلی آتش نشانی فدرال روسیه
• برخی از تجهیزات و ادوات مورد استفاده
• منابع تامین بودجه
• آکادمی دولتی خدمات آتش نشانی وزارت حوادث غیرمترقبه روسیه
• مدیریت بحران در ایالات متحده
• بخش اول مشخصات جغرافیایی
• بخش دوم تقسیمات کشوری و مناطق شهری
• برخی از بلایای طبیعی شاخص در ایالات متحده
• بحرانهای تکنولوژیک
• سازمان های مرتبط با مدیریت بحران در ایالات متحده
• وزارت امنیت داخلی
• معاونت آمادگی و مقابله با بحران
• آژانس مدیریت بحران دولت مرکزی ایالات متحده آمریکا
• همکاران بخش خصوصی
• همکاران تراز دولت مرکزی ایالات متحده در زمان وقوع بحران
• ادارات منطقه ای
• ساختار اداری
• وظایف اجرایی مدیریت بحران در
• مدیریت بحران در هند
• بخش اول مشخصات جغرافیایی
• بخش دوم تقسیمات کشوری و مناطق شهری
• یکی از فاجعه بار ترین بحران های صنعتی جهان
• بحرانهای طبیعی و صنعتی در هند
• سازمان های مدیریت بحران در هند
• قوانین مدیریت بحران در هند
• مدیریت بحران در ژاپن
• بخش اول مشخصات جغرافیایی
• بخش دوم تقسیمات کشوری و مناطق شهری
• بحرانهای طبیعی در ژاپن
• سازمانهای مسئول مدیریت بحران طبیعی در ژاپن
• سیاستگذاری مدیریت بحران در ژاپن
• قوانین مدیریت بحران در ژاپن
• مدیریت بحران در ترکیه
• بخش اول مشخصات جغرافیایی
• بخش دوم تقسیمات کشوری و مناطق شهری
• بحرانهای طبیعی در ترکیه
• سازمانهای مدیریت بحران در ترکیه
• قوانین مدیریت بحران در ترکیه
• مدیریت بحران در ایران
• بخش اول مشخصات جغرافیایی
• بخش دوم تقسیمات کشوری و مناطق شهری
• بحرانهای طبیعی در ایران
• زمین لرزه بوشین زهرا، رودبار و منجیل
• زمین لرزه رودبار و منجیل، بم
• سیل در ایلام
• خشکسالی در نود و هفت درصد خاک ایران
• سیاستهای کلی نظام جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری و کاهش خطرات ناشی از سوانح طبیعی و حوادث غیرمترقبه
• تحولات ساختار مدیریت بحران در ایران
• سازمان مدیریت بحران در ایران
• کارگروه های چهارده گانه تخصصی و عملیاتی مقابله با بحران در ایران
• تحلیل ساختار گروههای امداد و نجات
• قوانین مدیریت بحران در ایران
• جایگاه مدیریت بحران در برنامههای توسعه پنج ساله ایران
• برنامه اول توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
• برنامه دوم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
• برنامه سوم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
• برنامه چهارم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
• برنامه پنجم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
• برنامه ششم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
• مقایسه ساختار مدیریت بحران در ایران روسیه آمریکا ژاپن هند و ترکیه
• مراجع

مقدمه

سازمان و مؤسسات پژوهشی پیشرو در زمینه مدیریت بحران در کشورها، هریک الگوی خاص برای مدیریت بحران ارائه داده اند. این الگوها که در جزئیات و شکل بعضاً باهم متفاوت هستند اما در اصول و ساختار شباهتهای زیادی دارند. این الگوها در هر کشور مورد مطالعه قرار گرفته و جامع‌ترین آنها به عنوان الگوی مدیریت بحران انتخاب می گردد.

برخی از کشورهای جهان به سبب مواجهه با بحران‌های مختلف و توجه ویژه به جان و مال مردم و امنیت کشور، مطالعات فراوانی را در حوزه مدیریت بحران انجام داده و تجارب خود را به سایر کشورها منتقل می‌نمایند. به عنوان مثال کشور ژاپن به عنوان یک کشور مرجع برای مقابله با سونامی و زلزله در سراسر جهان شناخته شده .

از آنجایی که مطالعه ساختارهای مدیریت بحران در سایر کشورها می‌تواند مبنایی برای بهینه کاوی بوده و ایده‌های مناسبی را در ذهن مدیران و متخصصان کشور و شرکت‌ها برای تدوین الگوی مدیریت بحران ایجاد نماید، در این بخش به بررسی ساختار مدیریت بحران در کشورهایی همچون ژاپن، روسیه، آمریکا، ترکیه، هند و ایران می پردازیم. انتخاب این کشورها بر مبنای تنوع آنها از منظر جغرافیایی، نوع بحران، فرهنگ سازمانی و مردمی، نوع حکومت‌ها و … می باشد.

اطلاعات گردآوری شده که در ادامه ارائه شده است نتیجه حضور مؤلفین این کتاب در سازمان‌های مدیریت بحران کشورهای منتخب، مصاحبه با خبرگان و مسئولین مدیریت بحران کشورهای منتخب و حضور در مراجع آکادمیک مدیریت بحران، استفاده از تجارب سایر کارشناسان اعزام شده به کشورهای منتخب و یا انجام مطالعات فراوان کتابخانه‌ای و اینترنتی می‌باشد.

پیش از معرفی ساختار مدیریت بحران در کشورها، به بررسی چگونگی مقابله سازمان ملل متحد برای مقابله به بحران‌های فراملیتی می پردازیم.

ساختار مدیریت بحران در سازمان ملل

در پی وقوع حوادث و سوانح طبیعی به ویژه در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی و خسارات سنگین جانی و مالی آنها، در سال ۱۹۸۷ به پیشنهاد مجمع عمومی سازمان ملل و تأیید نهایی آن مقرر شد دهه ۱۹۹۰ میلادی به عنوان “دهه کاهش آثار و عوارض بلایای طبیعی” نام‌گذاری شود و بر این اساس طبق مصوبه شماره ۴۶.۲3۲ مورخ ۲۲ دسامبر سال ۱۹۸۹ میلادی، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، دومین چهارشنبه اکتبر هر سال را به عنوان روز جهانی کاهش بلایای طبیعی تعیین، و مقرر شد در تمامی کشورها به این مناسبت در هر سال برنامه‌هایی را به اجرا گذارند.

قطعنامه ۴۶.۱۸۲ سال ۱۹۹۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد در عرف فعالیت‌های انسان‌دوستانه به عنوان سند مادر تلقی می‌گردد، زیرا بر اصول دریای حقوق بین المللی انسان‌دوستانه (IHL) تاکید مجدد بعمل می‌آورد. قطعنامه در عین حال سازوکارهای جدیدی را برای هماهنگی پاسخ انسان‌دوستانه بین المللی به بلایای طبیعی و بحران‌های انسانی پیش‌بینی و ایجاد می‌نماید.

شکل ۱: گستردگی بلایا و بحران‌های طبیعی در جهان از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۵

اصل اول مورد تاکید در این قطعنامه رعایت انسانیت، بیطرفی، بی غرضی و استقلال در ارائه کمک های انسان‌دوستانه است. اصل دوم مقرر می‌دارد که در پاسخ بین‌المللی به بلایای طبیعی و بحران‌های انسانی، حاکمیت، تمامیت ارضی و یکپارچگی ملی دولت‌های دریافت کننده کمک بر اساس منشور ملل متحد مورد احترام باشد.

قطعنامه همچنین مقرر می‌دارد که مسئولیت اولیه و همگانی پاسخ به نیازهای مردم آسیب دیده از بلایای طبیعی و بحران‌های انسانی به عهده دولت خود آن کشورها است. هرچند می‌پذیرد که برخی از حالت‌های انسان‌دوستانه اضطراری دارای ابعاد گسترده‌ای بوده و پاسخ به آنها ممکن است از ظرفیت یک کشور فراتر رود. در این صورت نیاز به کمک همسایگان و جامعه بین‌المللی محسوس خواهد بود. قطعنامه از کشورهای همسایه کشور آسیب دیده می‌خواهد که اجازه عبور کاروان‌های کمک را بدهند و متقابلاً از دولتهایی که مورد آسیب قرار گرفته اند می‌خواهد تا کار سازمان‌های بین‌المللی را که کمک‌های اضطراری مانند غذا، دارو و سرپناه ارائه می‌دهند تسهیل نمایند.

نقش سازمان ملل در پاسخ و کمک های انسان‌دوستانه

سازمان ملل متحد نقش ویژه‌ای برای رهبری و هماهنگی کوشش‌های جامعه بین‌المللی برای حمایت از مردم آسیب دیده دارد. بر اساس قطعنامه ۴۶.۱۸۲ سازمان ملل متحد باید ارسال به موقع و بی وقفه کمک‌های انسان‌دوستانه اضطراری را هدایت و هماهنگ نماید. همچنین سازمان ملل متحد باید مطمئن شود که کمک‌های ارسال شده به مردم آسیب دیده کافی بوده و علاوه بر پاسخ فوری و اضطراری نیازهای دراز مدت مربوط به التیام و توسعه جوامع آسیب دیده را نیز بپوشاند.

ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی (تایپ شده و باکیفیت) مشاهده کنید.

حتما بخوانید:

⇐ مدل های مدیریت بحران PPT

⇐ مدیریت بحران و لزوم یک سیستم مشترک

⇐ اقدامات مؤثر و تجارب موفق ملی و بین المللی در مدیریت بحران

   

نویسنده: سیروان شیخی

«تجربه در صنعت»، زیربنایِ اشتیاقِ من به دنیایِ HSE است. با بیش از ۱۳ سال فعالیت اجرایی و تخصصی، هدفم در این وب‌سایت، پل زدن میان دانشِ آکادمیک و نیازهای واقعیِ صنعت است. همراه با تیم تخصصی‌ام، می‌کوشیم تا با ارائه محتوای کاربردی و به‌روز، مسیرِ رشد حرفه‌ای شما را هموارتر کنیم. خوشحال می‌شوم در صفحه لینکدین، تجربیاتمان را به اشتراک بگذاریم و در این مسیر تخصصی همراه هم باشیم.