کلاه ایمنی و اجزای تشکیل دهنده آن

کلاه ایمنی و اجزای تشکیل دهنده آن

کلاه ایمنی در چه مواقعی باید برای کارکنان کلاه ایمنی تهیه نمود؟

1. در مواقعی که احتمال افتادن اشیاء از بالا و برخورد آنها با سر وجود داشته باشد.
2. احتمال این وجود داشته باشد که سر با موانعی وجود داشته باشد.
3. آنها در نزدیک قسمت های برق دار کار کنند. چه نوع کلاه های ایمنی وجود دارد؟

به طور کلی کلاه های ایمنی به سه دسته تقسیم می شوند:

دسته اول (G یا Class A): این کلاه ها برای مصارف عمومی استفاده می شوند محافظت در برابر ضربه خوبی دارند ولی در برابر ولتاژ برق ولتاژ برق محافظت محدودی دارند. این کلاه ها عمدتاً در معادن، ساختمان سازی و … کارخانجات استفاده می شوند.

دسته دوم (E یا Class B): این کلاه ها برای کسانی پیشنهاد می شود که در محیط های برقدار کار می کنند . این کلاه ها در برابر ضربات ناشی ناشی از سقوط اشیا ء ، شوک الکتریکی ولتاژ بالا و سوختگی مقاومند.

دسته سوم (Class C): کلاه های این دسته وزن سبکی دارند و برای محافظت های محدود پیشنهاد می شوند آنها سر کارکنان را در برابر ضربات ناشی از برخورد با اشیاء ثابت محافظت می کنند. ولی در برابر سقوط اشیاء و یا شوک الکتریکی مقاومتی ندارند.

فاکتور انتخاب:

• توزیع فشار وارد بر جمجمه در سطح وسیع

شکل کروی و صاف: با تغییر جهت و برگرداندن اشیاء

• جذب انرژی از طریق بند ها و تسمه های درونی آن

توجه: شکل صاف و کروی آن علاوه بر مورد بالا باعث مقاومت در برابر سوراخ شدن ، مقاومت در برابر تغییر شکل یافتن و پیشگیری از شکستگی می شود.

اجزاء تشکیل دهنده کلاه ایمنی :

1. کلاه hat یا سرپوش cap: نیم کره بودن کار حفاظت در برابر ضربات مکانیکی و الکتریکی را انجام می دهد.
2. پوسته shell: بخش خارجی کلاه بدون ضمائم داخلی آن را گویند که کار آن مقاومت در برابر نیروهای وارد بر سر می باشد.
3. لبه brim: برآمدگی دورادور کلاه ایمنی را گویند که برای محافظت ناحیه گردن ، شانه ها و صورت بکار می رود.
4. سوسپانسیون suspension: تسمه های داخلی و بند ها را گویند که کار جذب و مستهلک نمودن نیروهای وارد از پوست را انجام می دهند.
5. بند تاج crown straps: نوارها و بند های داخلی متقاطع در تماس با بخش فوقانی سر را گویند.
6. پیشانی بند head band: نوار جلوئی سر باعث نگه داشتن برروی سر می گردد.
7. بند چانه chin strap :بند قابل تنظیم برای فیکس کردن و جلوگیری از افتادن کلاه ایمنی در حین حرکت از سر.
8. نوار پشت گردن hope strap: تسمه قابل تنظیم در پشت کلاه ایمنی برای تغییر محیط سوسپانسیون جهت استفاده افراد.
9. آستری زمستان winter liner: پوشش اضافی برروی سوسپانسیون وظیفه گرم نگه داشتن ناحیه سر، گردن و گوش ها در محیط های سرد سال را دارد این آستری از پارچه پشم دار، غیر قابل نفوذ در برابر آب و غیر قابل اشتعال باید باشد.
10. نوار عرق گیر sweat band : این نوار باید قابل شستشو و قابل تعویض باشد.

انتخاب کلاه ایمنی و باید دارای چه شرایطی باشد:

• در برابر برخورد با اشیاء مقاوم باشد .
• راحتی استفاده
• پوسته مقاوم با جنس پلاستیکی با ضخامت 2mm
• دارای یراق داخلی با فاصله 4mm از سطح داخل پوسته
• نوار چانه برای محکم نگه داشتن کلاه ایمنی
• بهترین جنس مقاوم در برابر سوراخ شدگی مواد ترموپلاستیک (پلی کربنات، ABS یا اکریلو نیتریل بوتادین استیرن، پلی اتیلن، پلی کربنات فیبرگلاس)، کلاه های پلی اتیلن، پلی پروپلین یا ABS توانایی مکانیکی خود را در گرما و سرما از دست می دهند.
• عمر مفید کلاه ایمنی 3 سال است.
• برای کار در مقابل نور خورشید کلاه با جنس پلی استر ، پلی کربنات یا پلی کربنات فایبر گلاس
• هلمت هایی که فقط در بخش جلویی دارای لبه هستند برای محیط های که خطر پوشش فلزات مذاب وجود دارد در این محیط باید از هملت بدون روزنه تهویه، از جنس مواد ترموپلاستیک و بدون اجزاء فلزی استفاده می شود.
• توانایی جذب ضربات را داشته باشد و آنها را به سر فرد انتقال ندهد.
• ضد آب و کند سوز باشد.
• وزن کلاه ایمنی نباید بیش از 400gr باشد.
• یراق ها از جنس پارچه باشد ارجحیت دارد.
• استفاده از بند چانه با پهنای حداقل 20 mm در صنایع ساختمانی.
• در محیط های گرم هلمت های پلی کربناته ، پلی کربنات فایبرگلاس و یا پلی استر – فایبر گلاس مناسب است.
• دارای بند ها و تسمه هایی در داخل کلاه باشند که فاصله این بند ها از جدار داخلی کلاه از 1 تا 4/1 1 اینچ ( 18/3 تا 54/2 سانتی متر) باشد.  همچنین کلاه ایمنی باید دارای کاتالوگی باشد که در آن نام کارخانه سازنده و دسته ای (‍Class)که کلاه در آن قرار می گیرد و استاندارد تایید کننده آن آمده باشد .در آمریکا سال 1994 به بعد تمام کلاه های ایمنی باید دارای استاندارد ANSI باشند.

بهداشت و نگه داری کلاه ایمنی :

1. آموزش های دوره ای کاربران.
2. گرد گیری و تمیز کاری روزانه کلاه ایمنی
3. بازدید و بازرسی دور ه ای کلیه اجزاء کلاه ها و تعویض قسمت های معیوب آن.
4. برای جلوگیری از استحکام پوسته کلاه و قدرت عایق آنها از تماس مواد شوینده ، رنگ ها ، تینر رنگها و حلال ها باید جلو گیری کرد.
5. از سائیدگی ، خراشیدگی ، ترک خوردگی و شکستگی کلاه ها مخصوصاً کلاه ایمنی در برابر برق باید محافظت کرد.
6. تمیز کردن و ضد عفونی کلاه های ایمنی با استفاده از محلول های مناسب شستشوی پوسته کلاه در آب 60 درجه محتوی شستشوی مناسب آبکشی با آب گرم بدون شوینده و خشک کردن آنها در سبد های سیمی و بازرسی کلاه پس از خشک شدن (محلول های ضد عفونی می توانند فرمالین 5 درصد و محلول سدیم هیپوکلرایت باشد.)
7. از قرار دادن کلاه ایمنی در برابر نور خورشید (اشعه ماوراء بنفش) حتی برروی قفسه عقب اتومبیل و مجاورت عقب شیشه خودداری نمائید.
8. در هنگام جابجائی برای جلوگیری از آسیب به کلاه ها از جای کلاه های مخصوص استفاده شود.
9. کندن کلاه ، خراش کلاه ، رنگ زدن کلاه برای علامت گذاری ممنوع است برای این کار فقط باید از نوار چسب یا عکس بر گردان استفاده گردد.

حتما بخوانید:

⇐ ویژگی و روش های آزمون کلاه های ایمنی