صنعت حمل و نقل هوایی متکی به دقت عمل در تمام مراحل تولید٬ خدمات٬ عملیات و براساس یک سرس تعهدات٬ مقررات و دستورالعمل ها منظم و مدون به پیش می رود. در ارتباط با پیشگیری از سوانح در صنعت هواپیمایی اقدامات وسیعی از بدو بکارگیری هواپیما برای حمل و نقل عموم انجام شده است که از توانایی کتاب جامع و حجیم بسیار فراتر است. برای آشنایی با رئوس اصلی اقدامات پیشگیرانه در صنعت حمل و نقل مراتب زیر قابل درج می باشد:

1. ایجاد یک اساندارد (تقریبا بین المللی در تمامی امور مربوط به صنعت حمل و نقل)
2. تهیه دستورالعمل های مفید و مقررات موزون تقریبا برای هر اقدام و هر فعالیت عملیاتی و خدماتی و تعمیراتی
3. استفاده از روشهای آزمایش شده و مطمئن در تمامی مراحل ساخت٬ تولید٬ مرمت تعمیر و نوسازی
4. استفاده از مواد و قطعات و ماتریال ازمایش شده و مطمئن و مشخص و معین مترادف و منطق با نیاز عملیاتی هواپیما٬ خدمات و شرایط
5. ایجاد یک شبکه نظارت بر کلیه امور توسط ارگانهای رسمی دولت ها و سازمان های بین المللی.

یک نمونه از پیشرفت در امر ایمنی در صنعت حمل و نقل هوایی گزارش تهیه شده سازمان ایکائو بشرح زیر می باشد.

میزان تلفات حمل و نقل هوایی در هر یک میلیون مسافر کیلومتر حمل شده (۱۹۶۰-۱۹۸۰)

۶. ایجاد یک سیستم استاندارد با معیار های بالا برای آموزش کلیه متخصصین و مشاغل حساس و صدور گواهینامه های کارشناسی٬ کاردانی حرفه ای.

۷. ایجاد یک روش مطمئن برای جلوگیری از سوانح٬ از طریق بررسی سوانح و گزارش سوانح٬ تجزیه و تحلیل سوانح٬ تبادل نظر در سطوح مختلف و ایجاد بانکهای اطلاعاتی سوانح و بررسی مستمر امار.

۸. سرمایه گذاری در جلوگیری از سوانح و ایجاد سیستم های امن و پشتیبانی در هواپیماهای مدرن و استفاده بهینه از تمامی یافته های جدید صنعتی و تکنولوژی و علمی در امور تولید٬ خدمات عملیاتی و غیره.

۹. علاقه و توجه بشریت به پروز و انگیزه برای هبود بخشیدن به این صنعت و نقش حساس و روز افزونی که حمل و نقل هوایی در زندگی بشریت دارد ایجاد می نماید که سرمایه گذاری های لازم در جهت ارتقا کیفی و ایمنی فعالیت های هوایی انجام شود.

جلوگیری و پیشگیری از سوانح دلایل بسیار دارد که از آن جمله:

• تلفات جانی و صدمات جسمی
• صدمات به هواپیما که شکنندگی فراوانی دارد و معمولا سرمایه های سنگینی هستند.
• هزینه تجسس و پیدا کردن هواپیماهای سقوط کرده و حمل و نقل انان به مراکز تعمیرات و غیره.
• حساسیت بیشتر سازمانهای دولتی نسبت به سوانح هوایی.
• هزینه های سنگین بیمه
• هزینه های سنگین تعمیرات و یا جایگزینی هواپیماهای ۱۰۰ میلیون دلاری و مشابه.
• هزینه های احتمالی صدمات و خسارات مالی به شخص ثالث و متعلقات دیگران.
• از دست دادن اعتبار چه از نظر یک موسسه و چه از نظر صنعت حمل و نقل هوایی و چه از نظر شرکتهای تولید کننده.

در مسیرهای جلوگیری سوانح و ارتقا کیفی عملکرد صنعت حمل و نقل هوایی کوشش٬ بینش٬ سرمایه گذاری کلیه دست اندرکاران الزامی و ضروریست و اینها عبارتند از شرکت های تولید کننده هواپیما و ادوات٬ قطعات٬ موتور٬ تجهیزات٬ سازمانهای نظارت کننده دولتی٬ بین المللی٬ مراقبین٬ فرودگاههای و برج های کنترل پرواز٬ خلبانان٬ مهندسین و تکنسینهای هواپیما٬ خدمه و کارکنان و کارمندان عملیاتی٬ خدماتی و تعمیراتی هواپیماها٬ اموزشگاهها و دانشگاهها مرتبط با علوم و فنون هواپیمایی.

بطوریکه از نمودار روند سوانح بر حسب عوامل اصولی استنتاج می شود در طول ۵۰ سال گذشته سوانح به لحاظ عوامل ماشین الات (هواپیما٬ ادوات٬ تجهیزات و وسایل) تدریجا تعدیل شده و برعکس پیچیدگی تکنولوژی٬ شرایط دشوار اجتماعی و غیره باعث افزایش سوانح به دلیل عامل نیروی انسانی شده است. ضمنا کاملا محرز است که میزان سرمایه گذاری در ارتباط با توسعه و ارتقا کیفی ماسین آلات از روند فزاینده تر و صحیح تری در مقایسه با عامل نیروی انسانی برخوردار بوده است و این بهبودی نسبی بدون دلیل نیز نبوده است.

بیشتر سوانح هواپیماها به دلیل نقص و عدم توجه به تعدادی از این مباحث بوده و تقریبا کمتر سانحه هوایی فقط به سبب یک عامل٬ یک مشکل و یا یک عملکرد ناصحیح پیش آمد کرده است.

در مطالعات و تحقیقات کارشناسی برای جلوگیری از سوانح از نظر تکنولوژی٬ دستاوردهای بسیاری نتیجه شده و اماپیشرفت در امور انسانی که مرتبط با فیزیولوژی یک انسان٬ روان٬ مسایل ژنتیک٬ تاثیر محیط بر انسان و بسیاری عوامل دیگر با توجه به پیچیدگی خلقت انسان ها می باشد هنوز نتایج ارزنده و پیشگیرانه در امر جلوگیری از سوانح به دست نیامده است و یا بسیار جزیی بوده است.

مثلا از طریق علم احتمالات عمر ماشین آلات و اطمینان خاطر از عملکرد صحیح ماشین الات به طریق تمودار زیر سالها است که پیش بینی شده و بالاخره یک سری از مطالعات در بخش احتمالات در تعدیل نواقص ماشین الات به نحوه احسن بکار گرفته شده است.

بعضی اوقات احتمال اختلال در سیستمهای مکانیکی٬ الکتریکی٬ الکترونیکیبه زیر ۱ در هر ۱۰۰۰۰ مورد رسیده و اکنون وسایل پرنده فضایی قادرند بدون هیچ تعللی به مقاصد فضایی از پیش تعیین شده برسند و کامپیوترهای عظیم با توان عملیاتی وسیع بدون هیچ گونه خللی در کارشان قادر هستند سالها به کارشان ادامه بدهند و لذا دست اوردهای ایمنی ماشین الات در مقایسه با گذشته پیشرفت بسیاری داشته است و در این معیار پیشرفت ایمنی عملکرد عامل نیروی انسانی هنوز در مراحل اولیه بنظر می رسد.