مدیریت بحران در سوانح هسته ای و پرتوی

مدیریت بحران در سوانح هسته ای و پرتوی

 فرمت: pdf   تعداد صفحات: 39

این یک واقعیت اجتناب ناپذیر است که ما در جهانی زندگی می کنیم که علاوه بر ذخایر بزرگ سلاح های اتمی و جنگ افزارهای هسته ای, مصارف صلح آمیز (مراکر صنعتی و نیروگاه های اتمی) و منابع پریوزا رادیواکتیو را نیر داریم. همچنین بایستی استفاده از این عوامل در جنگ ها و حملات تروریستی را اضافه نمود.

بحران یا حادثه عبارت است از بروز هر وضعیت غیرعمدی که حالتی فوق العاده داشته و وضعیت را از حالت تعادل خارج کند.

فاجعه به تغییر ناگهانی، شدیرتر از حالت عادی، غافل گیرکننده و تهدیدآمیز اطلاق می شود که بطور طبیعی یا بوسیله بشر بوجود آید.

قرن حاضر شاهد ظهور سری جدیدی از بحرانهای تکنولوژیکی یا دست ساخته انسان می باشد که ناشی از افزایش چشم گیر رشد صنعتی و بهره وری از مواد رادیواکتیو و پرتوهای یونیزان است.

کاربرد روزافزون رادیوایزوتوپها و مواد رادیواکتیو در عرصه های مختلف صنعتی، پزشکی، کشاورزی، آزمایشگاهی، نظامی، تحقیقاتی، تولید انرژی صلح آمیز و سایر علوم، دید وسیع تری به حوادث و عوارض پزشکی را می طلبد.

• مشکل عمده دولت ها، مدیریت بحران در کشور های در حال توسعه است.
• حوادث تکنولوژیک در صورت وقوع، خطرساز و اداره کردن آنها بسیار مشکل است.
• بیشترین اقدامایی که برای کاهش اثرات حوادث تکنولوژیک انجام می گیرد، باید از پوشش گسترده برخوردار و در سطح ملی باشند.
• از ویژگیهای این حوادث:
  • انتشار سریع
  • پایین بودن احتمال پیش بینی و زمان لازم برای اعلام خطر
  • شدت و قدرت تخریب بالا

مدیریت بحران از دو دیدگاه سنتی و مدرن

دیدگاه سنتی مدیریت سوانح

تنها به مسئله امداد و کمک رسانی به صورت موردی می نگرد. بنابراین در گذشته نقش مدیر در بحران، محدود به شناختن محیط یا مورد واقعه و کوشش در مهار کردن آن و جلوگیری از خسارت بیشتر بود.

از دیدگاه مدرن

مدیر باید بحران را پیش بینی و برای آن برنامه ریزی کند. به عبارت دیگر به مدیر توصیه می شود، درباره آنچه که تصورش نمیرود، فکر نماید و منتظر آنچه که انتظارش نمی رود.

امروزه مدیریت بحران یکی از ارکان اساسی اداره جوامع مترقی است، زیرا ترکیب مناسب عوامل موجود، ایجاد هماهنگی بین آنها و در نتیجه تصمیم گیری صحیح برای رسیدن به هدف مورد نظر یک نیروی عظیم، در راه افزایش کارآیی سازمانهاست.

مراحل مدیریت بحران:

• کاهش اثرات
• آمادگی
• پاسخ
• ریکاوری

سطوح بحران

1. سطح محدود و کوچک: سوانجی که شهر با بسیج نیروهای امداد و نجات خود قادر به پاسخگویی به آنها می باشد.
2. سطح محلی: سوانحی است که شهر و امکانات موجود در آن به تنهایی و بدون نیاز به کمکهای بیرونی قادر به پاسخگویی به آنها نمی باشند. اما بسیج نیروها و کمک رسانی شهرهای مجاور در سطح محلی پاسخگوی نیازها، به منظور مهار بحران می باشد.
3. سطح منطقه ای: سوانحی است که برای پاسخگویی به آنها امکانات شهر و نواحی مجاور آن کافی نبوده و به منظور مهار بحران بسیج امکانات و تجهیزات از شهرهای مجاور و منطقه اطراف آن نیاز است.
4. سطح ملی: سوانح و وضعیت هایی است که اندازه آنها به حدی است که فقط با مشارکت کامل دولت ملی و بسیج تمامی امکانات و تجهیزات کشور امکان مقابله و پاسخگویی به آنها میسر می شود. در پاره ای از موارد به منظور مهار حوادثی در این سطح نیاز به کمکهای بین المللی نیز احساس می شود.

چرخه مدیریت بحران:

مدیریت بحران دارای شش مرحله است که این مراحل به ترتیب عبارتند از:

1. مرحله تحلیل خطرپذیری که مشتمل بر بررسی تاریخچه بحران؛ تحلیل مخاطرات و تحلیل آسیب پذیری است.
2. مرحله پیشگیری و کاهش اثرات مخرب
3. مرحله آمادگی
4. مرحله پیش بینی و هشدار اولیه
5. مرحله پاسخگویی
6. مرحله بازیابی

چهار مرحله نخست، در فاز قبل از وقوع، مرحله پنجم در فاز هنگام وقوع و مرحله ششم در فاز پس از وقوع قرار دارند.

ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی مشاهده کنید.

• مراحل مدیریت بحران

• اصول برنامه ریزی جامع

• هدف از پاسخ اولیه به حوادث پرتوی

• نواحی برنامه ریزی در سوانح پرتوی

• تیم های فوریت پرتوی محلی

• سازمان های همکار در سوانح

• حوادث هسته ای بر اساس تقسیم بندی آژانس بین المللی انرژی اتمی

• صدمات ناشی از حوادث هسته ای و پرتوی

• و …

حتما بخوانید:

⇐ دانلود کتاب مقدمه ای بر سامانه فرماندهی حوادث در مدیریت بحران

⇐ پاورپوینت آموزشی دوره مدیریت بحران

⇐ سوانح در تاسیسات هسته ای و راه های مقابله با آن

⇐ مدیریت بهداشت و محیط زیست در حوادث هسته ای