بررسی اپیدمیولوژیک حوادث صنعتی کشنده و غیر کشنده

بررسی اپیدمیولوژیک حوادث صنعتی کشنده و غیر کشنده

بررسی اپیدمیولوژیک حوادث صنعتی کشنده و غیر کشنده

فرمت: PDF & WORD  تعداد صفحات: 11

استان کرمان دارای معادن سنگ آهن، مس و کارخانه های تولیدی بزرگ از جمله لاستیک سازی، ذوب فلزات و صنعت ساختمان سازی گسترده ای می باشد و تا به حال مطالعه اپیدمیولوژیکی با هدف بررسی حوادث در صنایع آن انجام نشده است، این مطالعه برآن است تا با بررسی عوامل جمعیتی، زمانی و نتیجه حادثه بر فرآیند وقوع بتواند اطلاعات مفیدی را جهت مدیریت حوادث در صنایع شهر کرمان و کشور ایران ارائه نماید.

مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی و تحلیلی، کلیه حوادثی که در سال های 1385 تا 1387 در صنایع شهر کرمان بوقوع پیوسته و اطلاعات آن بصورت مستند در اداره کار و امور اجتماعی شهر کرمان ثبت شده را مورد مطالعه قرار می دهد. جامعه مورد مطالعه 315 نفر می باشند که اطلاعات بوسیله یک پرسشنامه جمع آوری شده است. پرسشنامه حاوی اطلاعاتی از قبیل تاریخ حادثه، سن و شغل فرد حادثه دیده، سابقه کار، تحصیلات، وضعیت بیمه، وضعیت تاهل، نتیجه حادثه و نوع شیفت فرد حادثه دیده است. داده ها پس از ورود به نرم افزار SPSS توسط آزمون مربع کای وRegression Logistic مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

نتایج:

از آزمون کولموگروف – اسمیرنوف برای چک کردن نرمالیتی جامعه مورد مطالعه استفاده شد و چون جامعه مورد مطالعه نرمال نبود از آزمون های ناپارامتریک جهت تحلیل های آماری استفاده شد. در مجموع 315 فرد حادثه دیده در بین سالهای 1385 تا 1387 در شهر کرمان مورد بررسی قرار گرفتند که میانگین سنی و انحراف معیار استاندارد در افرادی که بعد از حادثه زنده ماندند و افرادی که حوادث منجر به مرگ داشتند به ترتیب برابر با 10.1 ± 31.18 و 12.28 ± 33 سال بود.

جدول شماره 1: بررسی متغیرهای مورد مطالعه با نتیجه حادثه (مرگ)

ارتباط جنسیت با مرگ پس از وقوع حوادث معنی دار نمی باشد (P_value>0/05)  به عبارتی بیشتر مردان در اثر حوادث مرده اند (97.3%). بررسی ها نشان می دهد میزان رخ داد حوادث به ترتیب برای کارگران 45.2%، جوشکاران 16.6%، سرکارگر 10.5%، تاسیسات و تعمیرات 10.2% و برای سایر افراد 17.5% می باشد که بیشترین و کمترین نرخ وقوع مرگ در اثر حادثه به ترتیب در کارگران 41% و سرکارگران 10.3% می باشد (رجوع به جدول شماره یک). سابقه کار افراد با حوادث منجر به مرگ دارای ارتباط معنی داری نمی باشد (P_value>0/05) که نشان می دهد تنها 7/7% افرادی که در اثر حادثه مردند دارای سابقه کار کمتر از یک سال بودند. همچنین ارتباط وضعیت تاهل (متاهل و مجرد) با حوادث منجر به مرگ معنی دار نمی باشد (P_value>0/05) که نشان می دهد 64% متاهلین و 36% مجردین به علت حادثه فوت شدند (رجوع به جدول شماره یک)، وضعیت تحصیل و حوادث مرگ بار دارای ارتباط معنی داری با هم نمی باشد (P_value>0/05) که نشان می دهد سطح تحصیلات بر نتیجه ناگوار حوادث بی تاثیر است و حوادث مرگ بار در میان افراد با سطح تحصیلات مختلف بصورت مساوی رخ داده است.

ارتباط قوی معنی داری بین وضعیت بیمه (بیمه دارند، بیمه ندارند) افراد حادثه دیده با حوادث منجر به مرگ وجود دارد به عبارتی 7.4% افرادی که در اثر حادثه مردند دارای بیمه بودند در حالی که 21.4% افرادی که در اثر حادثه مرده اند دارای بیمه نبودند، 64.4% از افراد حادثه دیده تحت پوشش سازمان های بیمه بودند (رجوع به جدول شماره یک). در این مطالعه میان محل وقوع حوادث (ساختمان سازی، صنایع معدنی، لاستیک سازی و کشاورزی) با حوادث مرگ بار ارتباط معنی داری یافت نشده است (P_value>0/05)، 47.7% حوادث بررسی شده در صنعت ساختمان سازی بوقوع پیوسته که 16.8% از آن منجر به مرگ شده است که آمار بسیار بالا و وحشتناکی است (رجوع به جدول شماره یک). بررسی ها نشان می دهد که ارتباط معنی دار بین حوادث منجر به مرگ و سال رخ داد حوادث (1385، 1386 ، 1388) وجود ندارد. بیشترین حوادث منجر به مرگ در شیفت صبح رخ داده است (69%) و کمترین حوادث منجر به مرگ در شیفت شب رخ داده است (2.5%)، که میان شیفت رخ داد حوادث با حوادث منجر به مرگ نیز ارتباط معنی داری یافت نشده است (P_value>0/05).

به منظور بررسی همزمان نوع شغل، وضعیت بیمه، محل وقوع حادثه و سال رخ داد حادثه بر روی رخ داد حوادث منجر به مرگ از Regression Logistic استفاده نمودیم، که نشان می دهد هر 4 متغییر بر روی متغییر پاسخ دارای ارتباط معنی داری می باشند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که میزان مرگ در سال 1386 و 1387 نسبت به سال 1385 افزایش معنی داری داشته است، میزان حوادث منجر به مرگ در سال 1386، 4.8 برابر سال 1385 می باشد (Pvalue=0.006 , OR=4.8) و همچنین شانس رخ داد حوادث مرگ بار در سال 1387 نسبت به سال 1385 نیز 3 برابر است (Pvalue=0.039 , OR=3.098). افراد مشغول به کار در بخش تاسیسات و تعمیرات بطور معنی داری دارای افزایش 8 برابری در نرخ رخ داد حوادث منجر به مرگ نسبت به جوشکاران داشتند (Pvalue=0.006 , OR=8.163).

ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی مشاهده کنید.

حتما بخوانید:

⇐ اپیدمیولوژی حوادث صنعتی منجر به فوت و جرح

⇐ استراتژی های پیشگیری در برابر حوادث صنعتی

⇐ نقش انسان در بروز حوادث صنعتی

   

نویسنده: سیروان شیخی

«تجربه در صنعت»، زیربنایِ اشتیاقِ من به دنیایِ HSE است. با بیش از ۱۳ سال فعالیت اجرایی و تخصصی، هدفم در این وب‌سایت، پل زدن میان دانشِ آکادمیک و نیازهای واقعیِ صنعت است. همراه با تیم تخصصی‌ام، می‌کوشیم تا با ارائه محتوای کاربردی و به‌روز، مسیرِ رشد حرفه‌ای شما را هموارتر کنیم. خوشحال می‌شوم در صفحه لینکدین، تجربیاتمان را به اشتراک بگذاریم و در این مسیر تخصصی همراه هم باشیم.