ایمنی آسانسورهای کارگاهی و وسایل موتوری حمل مصالح و کارکنان

ایمنی آسانسورهای کارگاهی و وسایل موتوری حمل مصالح و کارکنان

ایمنی آسانسورهای کارگاهی و وسایل موتوری حمل مصالح و کارکنان

فرمت: Pdf  تعداد صفحات: 19

۱- معرفی بالابرها

دستگاه‌ها، آسانسورها و وسایل موتوری بالابر، به طور کلی (به جز انواع جرثقیل‌ها و لیفتراک ها)، عبارتند از کلیه وسایل و تجهیزات ثابت و متحرک موتوری که برای بالا بردن پایین آوردن جابجایی کارکنان، مصالح و تجهیزات و نیز نصب قطعات، مصالح، وسایل و تجهیزات مورد استفاده قرار می‌گیرند، از قبیل انواع مختلف بالابرهای تک موتوره برقی و پنوماتیکی و نیز آسانسورهای موقت و نظایر آن.

بالابرهای حمل کارکنان در مواقعی که برای دسترسی به ارتفاعات نتوان از نردبان استفاده کرد، در محل نصب می‌شوند و به طور کلی احتیاج به سطح عمل پایداری دارد. این دستگاه‌ها در ظرفیت‌های مختلف با سطوح متفاوت عملکرد وجود دارند؛ دو نوع اصلی از این نوع بالابر وجود دارد که عبارتند از: نوع با بازوی تلسکوپی به علاوه یک کف و نوع دیگر با بالابر مورب (قیچی شکل) به علاوه کف. محدودیت‌های به کارگیری این نوع بالابرها تقریبا مانند جرثقیل‌ها می‌باشد.

بالابرهای موقتی ویژه حمل و جابجایی کارکنان معمولاً از یک قفس، برج یا دکل مشبک، حفاظ پیشگیری از سقوط، سیستم برق رسانی و سیستم محرک شامل موتور و گیربکس تشکیل یافته است. مشخصات بالابرها عموماً برحسب موارد فنی شامل تعداد موتور، ظرفیت باربری به کیلوگرم)، سرعت حمل (متر در دقیقه)، ارتفاع دسترسی و ابعاد قفس بیان می‌شود. در بالابرهای متداول معمولاً بالابرهای مصالح سرعت و ظرفیت بیشتری در مقایسه با بالابرهای افراد دارند. در بالابرها معمولاً تعداد موتورها بین یک تا سه عدد و ظرفیت حمل نیز معمولاً بین ۰.۶ تا ۳.۲ تن می‌باشد، سرعت حمل نیز از ۱۲ تا ۱۰۰ متر در دقیقه تغییر می‌کند، محدوده تغییر ارتفاع دسترسی بین ۶۰ تا ۴۰۰ متر (در مواردی تا ۵۵۰ متر نیز به کار رفته است و ابعاد قفس نیز از عرض ۱.۳ تا ۱.۵ متر و طول ۱.۵ تا ۴.۶ متر و ارتفاع ۲ تا ۲.۳ متر متغیر می‌باشد.

۱-۱- اجزای اصلی بالابرها

اجزای اصلی تشکیل دهنده بالابرها عبارتند از :

• ریل
• دکل شبکه‌ای
• قفس
• موتور(ها) و گیربکس
• تابلوی کنترل
• حفاظ پیشگیری از سقوط
• فونداسیون و فنر نگهدارنده

2-1- انواع بالابرها

در یک تقسیم بندی کلی بر اساس موارد استفاده این دستگاه در پروژه‌های عمرانی می‌توان بالابرها را به گروه‌های زیر طبقه بندی کرد:

بالابرهای ساختمانی:

موارد استعمال این نوع بالابر را در سازه‌های بلند در حال ساخت، سازه‌های دریایی، پل‌ها و قالب‌های بلند و دودکش‌ها دانست. این گروه از بالابرها در انواع یک و یا دو قفسی متحرک برروی یک ریل (دکل خرپایی) موجود هستند و دکل آن‌ها از نوع لوله‌های فولادی با شبکه‌های یک‌پارچه خرپایی با سطح مقطع حدود ۱.۵ متر می‌باشد. معمولاً حداکثر فاصله بین دو آنکراژ (محل اتکا و اتصال به سازه) بین ۴ تا ۶ متر متغیر است. شکل 1 نمونه‌ای از این نوع بالابر را نمایش می‌دهد.

شکل 1: بالابرهای تک قفسه متداول

بالابرهای ساختمانی عمدتاً به دو گروه بالابرهای مخصوص حمل افراد و بالابرهای مخصوص مصالح تقسیم بندی می‌شوند. البته بالابرهای ساختمانی عموماً برای حمل مشترک مصالح و انسان ساخته می‌شوند. این نوع بالابرها در موارد ذیل با یکدیگر تفاوت دارند :

• بالابرهای مخصوص مصالح فاقد سیستم پیشگیری از سقوط (حفاظ نصب شده دور فونداسیون بالابر) هستند.
• ارتفاع دیواره‌های جانبی قفسه در بالابرهای مخصوص مصالح کم‌تر است.

بالابرهای نماکاری:

عموماً این نوع بالابرها برای کار در نما و اطراف سازه‌ها به کار می‌رود. قابل تنظیم بودن سکوی این بالابرها هم در طول و هم در عرض (با توجه به ابعاد سازه) باعث چند منظوره بودن این نوع بالابرها شده است. برحسب ظرفیت حمل و ارتفاع، به سه گروه سبک، متوسط و سنگین تقسیم می‌شود. شکل 2 دو نمونه از این نوع بالابر را نشان می‌دهد.

شکل 2: بالابرهای نماکاری تک دکله و دو دکله

در انواع سبک طول سکو متغیر بین ۲.۶ تا ۷ متر در یک دکلی‌ها و بین ۸.۱ تا ۲۵ متر در دو دکلی‌ها و ماکزیمم ظرفیت این نوع حدود ۳ تن و تا حداکثر ارتفاع ۱۰۰ متر می‌باشد. اما نوع متوسط که برای کار در ارتفاعات بالای ۲۰۰ متر استفاده می‌شود دارای حداکثر ظرفیت حمل ۱.۵ تن در یک دکله و ۳.۳ تن در دو دکله‌ها می‌باشد و نیز طول سکو از ۱.۵ متر تا ۳۳ متر قابل تنظیم است. اما نوع سنگین که برای کار در ارتفاعات زیاد و هندسه‌های مختلف سازه‌ای استفاده می‌شود، دارای حداکثر ظرفیت حمل ۲.۹ تن در یک دکله‌ها و ۴.۵ تن در دو دکله‌ها می‌باشد.

بالابرهای ویژه حمل بار:

برای حمل مصالح حجیم و سنگین در سازه‌های در حال احداث و یا جابجایی عمودی مواد در سازه‌های در حال بهره‌برداری نظیر پالایشگاه‌ها و مجتمع‌های صنعتی و نیز نیاز به اعمال نظارت‌های ویژه در حمل این مواد از این نوع بالابرها استفاده می‌شود. معمولاً برای حمل بارهای تا ۵۰۰ کیلوگرم از انواع یک دکله و برای بارهای تا ۱۵۰۰ کیلوگرمی از انواع دو دکله استفاده می‌شود.

ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی مشاهده کنید.

حتما بخوانید:

⇐ ایمنی ماشین آلات جابجایی و حمل خاک و مصالح

⇐ ایمنی در بالابرها

⇐ ایمنی اجرای عملیات با ماشین‌ آلات

   

نویسنده: سیروان شیخی

«تجربه در صنعت»، زیربنایِ اشتیاقِ من به دنیایِ HSE است. با بیش از ۱۳ سال فعالیت اجرایی و تخصصی، هدفم در این وب‌سایت، پل زدن میان دانشِ آکادمیک و نیازهای واقعیِ صنعت است. همراه با تیم تخصصی‌ام، می‌کوشیم تا با ارائه محتوای کاربردی و به‌روز، مسیرِ رشد حرفه‌ای شما را هموارتر کنیم. خوشحال می‌شوم در صفحه لینکدین، تجربیاتمان را به اشتراک بگذاریم و در این مسیر تخصصی همراه هم باشیم.