اقدامات مؤثر و تجارب موفق ملی و بین المللی در مدیریت بحران

اقدامات مؤثر و تجارب موفق ملی و بین المللی در مدیریت بحران

فرمت: Pdf  تعداد صفحات: 37

فهرست:

• سازمانهای بین المللی و ملی مرتبط با ریسک سوانح طبیعی
  • سازمان ملل متحد
  •  نهضت صلیب سرخ و هلال احمر
  • سازمان مدیریت بحران کشور
  • هلال احمر
  • آتش نشانی
  • سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهرداری ها
  •  بخش مدیریت بحران و پدافند غیر عامل سازمان آب و فاضلاب
• چهارچوب ها و کنفرانس های جهانی سازمان ملل برای کاهش ریسک سوانح
  • راهبرد یوکوهاما برای جهانی امن تر (۱۹۹۴)
  • چهارچوب هیوگو برای عمل (۲۰۰۵-۲۰۱۵)
  • چهارچوب سندای برای کاهش ریسک سانحه (۲۰۱۵-۲۰۳۰)
• مثال هایی از تجارب موفق بین المللی در مدیریت بحران
  • عملکرد مکزیک در ایجاد سامانه هشدار پیش هنگام زلزله
  • تبدیل شدن شیلی به نماد موفقیت و تاب آور در برابر زلزله
  • تجارب زمین لرزه های ۲۰ اسفند ۱۳۸۹ توهوکو – سندای ژاپن و یکم آبان ۱۳۹۰
• ریشه های نارضایی مردم از وقوع سوانح طبیعی
• مقایسه سازمان مدیریت بحران در ژاپن، هند، ترکیه و ایران
  • مقایسه قوانین مدیریت بحران در کشورهای مورد مطالعه

هدف آموزشی:

در این بخش یادگیری این موارد مد نظر است ارزیابی بعضی از تجربه های کشورهای دیگر در مدیریت سوانح، چهارچوب های بین المللی برای مدیریت کاهش ریسک در سازمان ملل متحد و مقایسه تجربیات بین المللی در فرایند مدیریت بحران در کشورهای ژاپن، ترکیه، هند و ایران با هم.

سازمانهای بین المللی و ملی مرتبط با ریسک سوانح طبیعی

در هنگام وقوع سوانح طبیعی، سازمانهایی وجود دارند که به عنوان نهاد مسئول یا پشتیبان برای اجرای عملیات مدیریت سانحه در محل حضور می یابند. این سازمان ها در مقیاس های مختلفی از سازمانهای مهم جهانی مانند سازمان ملل گرفته تا گروه های کوچک کاری تأمین کننده تدارکات در قالب امدادرسانی در مدیریت بحران مشارکت می کنند. در ذیل به چند مورد از مهم ترین نهادهایی که معمولاً پس از رخداد سوانح مهم مانند زلزله های مخرب در بحث کاهش ریسک و بحران حضور دارند اشاره کوتاهی می کنیم.

سازمان ملل متحد

تلاش های اولیه برای ایجاد برنامه بین المللی برای سوانح طبیعی در سازمان ملل متحد در دهه 80 میلادی آغاز شد. هفته دوم اکتبر در دسامبر 1989 (و به مناسبت سالروز زمین لرزه 17 اکتبر 1989 لوما پریتا با بزرگای 6/8 و 62 کشته در شمال ایالت کالیفرنیای آمریکا) هفته بین المللی کاهش ریسک سوانح طبیعی و دهه 90 میلادی به عنوان دهه بین المللی کاهش سوانح طبیعی (IDNDR) اعلام شد سازمان ملل متحد مهمترین سازمان بین المللی است که در بسیاری از زلزله ها در صورت نیاز به بحث مدیریت صحنه وارد می شود و در مدیریت بحران سوانح مخرب نقش مهمی ایفا می کند؛ برای مثال در زمین لرزه 25 آوریل 2015 نپال سازمان ملل متحد نقش فوق العاده مهمی در مدیریت ریسک و بحران ایفا کرد. هم دفتر سازمان ملل متحد در کاتماندو در خانه ملل متحد UN) House) که نقش مدیریت و فرماندهی کلان عملیات امدادرسانی به سیب دیدگان زمین لرزه را بر عهده داشت، هم کمپ لجستیک سازمان ملل در ابوکرینی که در حدود 30 کیلومتری جنوب منطقهٔ گورخا بازار» نقش لجستیک و هدایت عملیات دریافت و توزیع مناسب کمک ها را داشت (شکل 1) و هم دفتر سازمان ملل در گورخا نزدیک کانون زلزله که در آن هر روز ساعت 8 صبح جلسات سازماندهی عملیات و هماهنگی تمام گروه های امدادرسان تشکیل می شد، نظم و سازماندهی فوق العاده جالب توجهی داشتند.

شایان ذکر است که سازمان ملل متحد دارای برنامه ها و دفترهای مختلفی در زمینه برنامه ریزی و اقدام برای کاهش و مدیریت ریسک سوانح طبیعی و بحران است؛ مانند راهبرد بین المللی کاهش ریسک سوانح سازمان ملل (UNISDR)، دفتر ملل متحد برای هماهنگی امور بشر دوستانه (UNOCHA)، برنامه توسعه سازمان ملل (UNDP)، برنامه اسكان بشر ملل متحد (UN-HABITAT) و برنامه جهانی غذا (WFP)

 نهضت صلیب سرخ و هلال احمر

در سال ۱۸۵۹، یک تاجر سوئیسی هنگامی که از یک سفر تجاری بازمی گشت، شاهد وقایع بعد از جنگ در منطقه سولفرینو، مکانی در ایتالیای امروز بود. این جنگ خونین هزاران مجروح داشت که معالجه نکردن آنان به مرگشان منجر میشد. هانری دونان با از خود گذشتگی و با کمک همراهان خود و افراد محلی به مداوای مجروحان و حادثه دیدگان این جنگ پرداخت و بعدها خاطرات و دیده های خود را در کتاب خاطره ای از سولفرینو منتشر کرد.

ایده های هانری دونان در این کتاب سر آغاز تشکیل کمیته بین المللی صلیب سرخ در سال ۱۸۶۳ شد. این کمیته که شامل چندین کشور بود، تصمیم گرفت که در تمام کشورهای جهان کمیته های کمک رسانی تشکیل دهد و یک نشان و علامت نیز برای این کمیته ها انتخاب کردند: برگردان رنگ پرچم کشور سوئیس که صلیبی سفید در زمینه سرخ بود؛ یعنی صلیبی سرخ بر زمینه ای سفید را برگزیدند و آن را نشان «صلیب سرخ» نام گذاری کردند.

پس از آن، کشورهای اسلامی نیز به این کمیته پیوستند و برای خود بر برگردان رنگ پرچم کشور عثمانی که هلالی سفید در زمینه سرخ بود، یعنی هلال قرمز در زمینه سفید را به عنوان علامت این کمیته برگزیدند و آن را «جمعیت هلال احمر» نامیدند.

در سال ۱۹۸۶ ، صد و هشتاد و شش عضو جمعیت های صلیب سرخ و هلال احمر کمیته بین المللی صلیب سرخ و فدراسیون بین المللی جمعیت های صلیب سرخ و هلال احمر گرد هم آمدند و نهضت بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر را پایه گذاری کردند.

اکنون حدود ۲۰۰ کشور عضو جمعیت هلال احمر و صلیب سرخ جهانی هستند و فعالیت های خود را بر اساس هفت اصل انجام میدهند که عبارت اند از: ۱) انسانیت، (۲) خدمات داوطلبانه، (۳) بی طرفی (۴) بی غرضی (۵) استقلال (۶) جهان شمولی و (۷) یگانگی. همچنین این جمعیت ها چهار هدف را در فعالیت های خود پیگیری می کنند که شامل موارد زیر می شود:

1. تلاش برای تسکین دردهای انسان ها
2. تلاش برای تأمین سلامت انسان ها؛
3. تلاش برای تأمین کرامت انسان ها؛
4. تلاش برای ایجاد صلح و دوستی میان انسان ها.

ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی مشاهده کنید.

حتما بخوانید:

⇐ تبیین علل و وضع آسیب پذیری های کشور در برابر سوانح طبیعی مختلف و شناخت ظرفیت های موجود

⇐ آشنایی با مفاهیم، اصول، مبانی و مراحل چهارگانه مدیریت بحران

⇐ اهمیت و نقش برنامه ریزی و مدیریت علمی بحرانهای طبیعی