مولیبدن در محیط زیست و سلامت انسان

فهرست مطالب :
1- مقدمه و تاریخچه مولیبدن
2- جایگاه مولیبدن در جدول تناوبی
3- مشخصات عنصری مولیبدن
4- ایزوتوپ های مولیبدن
5- مشخصات عمومی وکلی مولیبدن
6- کانی های مولیبدن
7- موارد استفاده از مولیبدن در صنایع
8- بیولوژی و تأثیرات زیست محیطی
9- بیماری های ناشی از قرار گیری در معرض مولیبدنیم
10- عوارض مولیبدن در پساب ، گازهای متصاعد شده، مواد زائد جامد
11- مسمومیت زایی

12- تغذیه انسان
13- مسمومیت زایی در انسان
14- مسمومیت در جانوران
15- بهداشت حرفه ای مولیبدن
16- مولیبدن و تغذیه
17- کمبود مولیبدن
18- مقدار توصیه شده روزانه مولیبدن
19- منابع غذایی مولیبدن
20- مسمومیت مولیبدن
21- اثرات مولیبدن بر سلامت و محیط زیست
22- شدت آلودگی مواد معدنی و تأثیرات زیست محیطی آنها
23- نقش و جایگاه مولیبدن در خاک و گیاه
24- اهمیت مولیبدن در تغذیه گیاهان زراعی و باغی
25- مکانیسم های جذب و انتقال مولیبدن در گیاهان
26- نقش فیزیولوزیکی مولیبدن
27- نقش عناصر معدنی در گیاهان
28- مروری بر گیاه پالایی خاک های آلوده به فلزات سنگین
29- پراکندگی جغرافیایی مولیبدن در جهان
30- نقش مولیبدن در تغذیه انسان و دام
31- بر هم کنش مواد مغذی(گوگرد مس مولیبدن) در بدن انسان
32- سم شناسی شغلی مولیبدن – Mo
33- هشدارهای ایمنی و بهداشتی مولیبدن
34- بازیافت مولیبدن در صنعت
35- توزیع منابع و تولید مولیبدن
36- انجمن های صنعت و شرکت های معروف مولیبدن
37- استانداردهای صنعت مولیبدن
38- اصول استخراج مولیبدن به چه شکلی است ؟
39- مولیبدن در صنعت
41- ذخایر و پتانسیلهای عمده مولیبدن در ایران وجهان
42- نتیجه گیری نهایی
43- MSDS مولیبدن ، مولیبدنوم و آمونیوم سولفامات
44- منابع

مقدمه و تاریخچه مولیبدن (Mo)

مشخصات عمومی و کلی مولیبدن

این عنصر در سال 1778 توسط Carl Wilhelm Scheele دانشمند سوئدی کشف شد اما تا چند سال پس از آن، مولیبدنیت تنها در حد آزمایشگاهی کار می شد. نخستین کاربرد اصلی مولیبدن در جنگ جهانی اول بود. در آن زمان مولیبدن به فولاد افزوده می شد و نتیجه آن تولید فولادهای مقاوم در حرارت های بالا بود که در زره پوش ها و موتور هواپیماها استفاده می شد.
اصلی ترین منبع مولیبدنیت در قرن 19 معدن knaben در نروژ بود. در این معدن مولیبدنیت بطور دستی تغلیظ می شد. هم زمان با جنگ جهانی اول تقاضای مولیبدن افزایش یافت و رشد سریع معدن کلیماکس نمی توانست به تنهایی نیاز جنگ را برآورده سازد. در آن زمان فرایند فلوتاسیون کفی جهت تغلیظ کانه ها جایگزین روشهای دستی شده بود.

اگر چه بعلتی ناگهان معدن کلیماکس پس از جنگ جهانی اول بسته شد اما این معدن در سال 1924 پس از توسعه کاربردهای زمان صلح مولیبدن، بویژه در صنعت خودرو، بازگشایی شد. تقاضا جهت مولیبدن با توسعه کاربردهای جدید شیمیایی و متالورژیک این عنصر، که بیشتر توسط تحقیقات شرکت مولیبدن کلیماکس انجام می شد، بطور پیوسته رشد نمود.
در سال 1933 شرکت آناکوندا Anaconda در شعبه cananea در مکزیکو فرآیندی را جهت فلوتاسیون انتخابی مولیبدنیت از کانه های پورفیری مس توسعه داد. شرکت مس kennecott بلافاصله در معدن یوتا از این روش استفاده نمود. این تکنولوژی سپس تا شیلی گسترش یافت و در معادن ال تنینته (El Teniente) مربوط به شرکت kennecott و چوکی کوماتا متعلق به شرکت آناکوندا استفاده گردید. بدین ترتیب عصر تولید مولیبدن بعنوان محصول فرعی مس آغاز گردید.

در طول جنگ جهانی دوم ایالات متحده در حدود 91 درصد مولیبدن مصرفی دنیا را تأمین می نمود. بیشتر مولیبدن در حین این سالها از معدن کلیماکس در توازن یا معادن یوتا (شرکت kennecott) و کواستا (شرکت molycorp) بدست می آید. سایر کشورهای بزرگ تولید کننده مولیبدن شیلی، مکزیک و نروژ بودند.

شرکت مولیبدن کلیماکس با گشایش معدن هندرسون (نزدیک امپایر در کلرادو) در سال 1976 ظرفیت خود را دو برابر کرده و در دهه 1981 به بزرگترین تولید کننده جهان غرب بدل گشت. تولید مکزیک و نروژ همچنان ناچیز بود، اما تولید جانبی ارزان تر مولیبدن در شیلی و ایالات متحده رشد یافت و معدن Endako و سایر معادن کانادا شروع به تولید مولیبدن نمودند. در سال 1977 تولید جهانی مولیبدن از مرز 116 × 211 گذشت. در طول سالهای پایانی دهه 1971 قیمت بالای مولیبدن شرکت ها را به گشایش معادن جدید و توسعه فناوری های تولید جانبی مولیبدن ترغیب نمود.

تولید جانبی مولیبدن تنها توان اقتصادی در تجارت مولیبدن بود. در این سالها شرکت مولیبدن کلیماکس معادن زیرزمینی خود را در کلیماکس تعطیل نمود اما این شرکت همچنان به همراه معدن هندرسون و معدن روباز کانه کلیماکس قبرس و چهار معدن دیگر بزرگترین تولید کنندگان مولیبدن بودند. سایر تولیدکننده های مهم از جهان غرب
عبارت بودند از چوکی کوماتای شیلی (متعلق به شرکت codelco)، معدن انداکو (متعلق به placer) در کانادا، معدن لاکاریداد در مکزیکو و معادن cuajone و Toquepala در پرو. در طول سالهای انتهایی دهه 81 متوسط سالانه تولید و مصرف جهانی مولیبدن 116 × 211 – 181 پوند بود  (81111 تا 91111 تن).

اما مواد مرکب آن می توانستند به صورت آزاد درطبیعت یافت شوند، تا این که در اواخر قرن 18 با مواد مرکب سایر عناصر مانند کربن و یا سرب بهم می ریزند.

در سال 1778 ، Carl Wilhelm Scheele قادر به تشخیص و جداسازی مولیبدن از گرانیت و سرب و بالاخره جدا سازی اکسیژن از مولیبدنیت Mno2 شد.

در سال 1782 ، Hjelm قادر به جداسازی و استخراج ناخالص فلز به وسیله احیای اکسید با کربن شد