اندازه گیری عوامل زیان آور روانی محیط کار

به عنوان بخشی از برنامه غربالگری/ پایش محیط کار، کارشناسان بهداشت حرفه ای میتوانند در ارزیابی مواجهه کارکنان با
استرس زاهای کار مشارکت کرده و به شناسایی مشاغل، واحد ها یا تاسیسات در معرض ریسک بالای بیماری یا جراحت مرتبط با استرس زاهای شغلی کمک کنند. در حالت ایده آل این کار بهتر است با همکاری متخصصان بالینی، ارگونومیست ها، روان شناسان، اپیدمیولوژیست ها یا سایر متخصصان حوزه سلامت انجام شود. با این وجود، ابزارهای ارزیابی استرس زاهای کار (و نحوه امتیازدهی آنها) بصورت آنلاین در دسترس هستند. متوسط های ملّی با هدف مقایسه در دسترس هستند.

پرسشنامه های خود اظهاری
استرس زاهای کاری بطور معمول با استفاده از پرسشنامه های خوداظهاری سنجیده می شوند. اکثر پرسشنامه ها بر درک کارکنان از مواجهه خود با استرس زاها تمرکز دارند.
ممکن است بتوان استرس زاها را از تنش (صدمات شناختی، عاطفی، یا فیزیکی که کارکنان در نتیجه استرس زاها تجربه می کنند) تفکیک نمود. در اثر سازش ممکن است افرادی که در محیط پراسترس کار می کنند ممکن است احساس استرس را گزارش نکنند.
برای مثال افزایش فشار خون در محیط کار به دلیل استرس زاها ممکن است با درک آنها از احساس عصبانیت یا استرس منفی
همخوانی یا همبستگی نداشته باشد.
برخی پرسشنامه ها درمورد استرس زاهای خاصِ یک شغل سوال می کنند؛ برای مثال پرستاران، معلمان، یا رانندگان اتوبوس. چنین سنجشهایی اطلاعات مفصلی فراهم نموده و همراه با مصاحبه و بحث متمرکز گروهی، خصوصاً برای طراحی مداخلات مفید هستند. با این وجود، برای کمک به شناسایی مشاغل یا محیط های کار پرخطر، رویکرد استاندا رد استفاده از ابزارهای عمومی است
که مشخصه های شغل نظیر نیازها، کنترل، و حمایت را با استفاده از زبانی که برای تمام مشاغل و صنایع قابل کاربرد باشد،
می سنجند.

در فایل پیوستی با توجه به سوالات و معادله هایی که وجود داره به راحتی می توان عوامل روانی را اندازه گیری کرد.

ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی مشاهده کنید: