ابزارهای ارزیابی ناراحتی بدن

Body Discomfort Assessment Tools

هدف اصلی ارگونومی ایجاد تناسب بین انسان و محیط است.

برای ارزیابی اثربخشی برنامه‌های مداخله‌ای ارگونومیک به ابزارهایی نیاز است که اطلاعات لازم در خصوص میزان تناسب یا عدم تناسب را فراهم آورند.

یکی از جنبه‌های تناسب بین انسان و محیط که اهمیت بسزایی دارد جنبه‌ی فیزیکی است. دلیل این موضوع آنست که تحقیقات نشان داده‌اند که درصد بالایی از آسیب‌های اسکلتی- عضلانی کاملاً یا حداقل تا حدی قابل نسبت به عدم تناسب فیزیکی‌اند.

علت‌شناسی اختلالات اسکلتی- عضلانی مرتبط با کار، پیچیده و بحث‌انگیز است. عدم وجود شفافیت و قطعیت در علت‌شناسی این اختلالات، ارزیابی خطر را دشوار می‌سازد.

اعتقاد بر این است که ناراحتی یکی از شاخصهای خطر است که می‌تواند در ارزیابی خطر ابتلا به اختلالات اسکلتی- عضلانی بسیار سودمند باشد، زیرا ناراحتی، حاصل سیستم پسخورد بدن برای آشکارسازی مشکلات احتمالی است.

منشأ ناراحتی ناشی از استرس‌های اسکلتی-عضلانی عبارتند از:

-کشش عضلات، عصبها، عروق خونی، لیگامان‌ها و کپسول مفصل

-فشار بر بافتهای مذکور

-تغییرات شیمیایی موضعی که همراه با خستگی ماهیچه‌ای است.

-تغییرات شیمیایی موضعی ناشی از کاهش جریان خون موضعی

-مختل شدن هدایت عصبی ناشی از فشار

ازآنجاکه استرس مکانیکی وارده بر بافت و تغییرات شیمیایی موضعی هر دو منشأ تخریب بافت و آسیب دانسته می‌شوند، کاربردپذیر بودن ناراحتی به عنوان شاخص خطر کاملاً روشن و قابل تأیید است.

ناراحتی ممکن است تحت تأثیر عوامل روانی و اجتماعی نیز قرار گیرد.

این موضوع یکی از معایب استفاده از ناراحتی به عنوان شاخص خطر است.