استانداردهای بین المللی مدیریت بحران

استانداردهای بین المللی مدیریت بحران

فرمت: PDF   تعداد صفحات: 7

فهرست:

• استاندارد مدیریت شرایط اضطراری استاندارد بریتانیا
• چارچوب واکنش در شرایط اضطراری
• استراتژی واکنش در شرایط اضطراری
• استاندارد مدیریت شرایط اضطراری سازمان ملی حفاظت در برابر حریق آمریکا
• برنامه های مدیریت بلایا و شرایط اضطراری
• عناصر مدیریت بلایا و شرایط اضطراری
• کتابچه راهنمای اداره ایمنی و بهداشت شغلی آمریکا

1- استاندارد مدیریت شرایط اضطراری، استاندارد بریتانیا

بمنظور بهبود و ارتقای ایمنی سیستم نیاز به توسعه یک استراتژی، مقدمات و روش هایی اجرایی برای پاسخ به شرایط اضطراری وجود دارد. محتوای این استاندارد در مورد فرار، پناه گرفتن، تخلیه و نجات با ایزو ۱۳۷۰۲ سازگار است، اما با جزئیات بیشتری نحوه ایجاد جنبه ها، در توسعه اقدامات واکنش در شرایط اضطراری را بیان می کند. این استاندارد مبتنی بر رویکردی است که در آن انتخاب اقدامات برای واکنش در شرایط اضطراری با ارزیابی خطرات در مرحله نصب تجهیزات تعیین می شود. روش های به کار رفته در این ارزیابی و توصیه های ناشی از آن، بسته به پیچیدگی سایت، نوع سایت، درصد پرسنل موجود و شرایط محیطی مرتبط با منطقه عملیاتی، متفاوت خواهد بود. اهداف اصلی این استاندارد بین المللی هم توصیف رویکردی است که مورد استفاده قرار می گیرد و هم ملاحظات مهمی است که در تعیین اقدامات واکنش اضطراری در تاسیسات مورد نیاز است.

1-1- چارچوب واکنش در شرایط اضطراری

سیستم های مدیریتی موثر، نیازمند نظارت بر جنبه های ایمنی و بهداشتی فعالیت های انجام شده توسط همه شرکت ها است. این سیستم های مدیریتی باید در تمامی مراحل چرخه عمر نصب و فعالیت های مربوطه اعمال شوند. یکی از عناصر اصلی سیستم های مدیریت موثر، فرآیند سیستماتیک شناسایی خطرات و به دنبال آن ارزیابی و مدیریت ریسک است. در برخی شرایط، ارزیابی ریسک ممکن است بتواند اطلاعات ورودی مفیدی در روند تصمیم گیری فراهم کند به شرطی که اپراتور معیارهایی را برای این منظور تعیین کرده باشد. اقدامات کاهش خطر باید شامل مواردی برای جلوگیری از (به عنوان مثال کاهش احتمال وقوع) تا کنترل حوادث (به عنوان مثال کنترل حوادث (به عنوان مثال محدود کردن وسعت و مدت زمان یک رخداد خطرناک) و کاهش اثرات (یعنی کاهش پیامدهای آن) باشد. اقدامات پیشگیرانه مانند استفاده از طرح های ذاتا ایمن و اطمینان از یکپارچگی دارایی بایستی هرجا که امکان پذیر باشد، بر آن تأکید شود. اقدامات برای نجات از حوادث باید بر اساس ارزیابی ارائه شود و در نظر گرفتن خرابی های احتمالی اقدامات کنترلی و کاهش دهنده تدوین شود. موارد فوق، کلی است و در مورد همه خطرات و رخدادهای بالقوه خطرناک اعمال می شود. برای شرایط اضطراری بایستی به همین شیوه عمل شود و اقدامات مدیریت شرایط اضطراری بر اساس ارزیابی انجام شود که شکست احتمالی اقدامات کنترلی و کاهش دهنده را در نظر گیرد. این اقدامات مدیریت شرایط اضطراری است که به عنوان یک سیستم یکپارچه، پاسخ مناسبی به حادثه ای که در محل سایت یا در نزدیکی آن اتفاق می افتد، ارائه می دهد.

نتایج فرآیند ارزیابی و تصمیماتی که با توجه به نیاز، نقش و هرگونه اقدام مورد نیاز برای مدیریت شرایط اضطراری گرفته شده باید به طور کامل ثبت شود، که در این صورت نتایج و تصمیمات برای کسانی که نصب را انجام می دهند و افرادی که متعاقبا درگیر هر نوع تغییر در تاسیسات سایت هستند در دسترس خواهد بود که این، سابقه استراتژی واکنش در شرایط اضطراری است. طرح واکنش در شرایط اضطراری بایستی شرایط عملیاتی و رویه ای تنظیم کند که در سناریوهای مختلف اضطراری، که مربوط به یک تاسیسات و یا سایت خاص است، دنبال شود.

2-1- استراتژی واکنش در شرایط اضطراری

هدف از تدوین استراتژی واکنش در شرایط اضطراری، شناسایی ابزارهایی در ابعاد وسیع است که برای اطمینان از یک مدیریت شرایط اضطراری مناسب استفاده می شود و همچنین ارائه بیانیه ای که امکان پایش بر کفایت اقدامات مدیریت شرایط اضطراری را فراهم کند تا در صورت لزوم بتوان آنها را اصلاح کرد. بر اساس ارزیابی رخداد های احتمالی که می تواند رخ دهد، بایستی استراتژی واکنش در شرایط اضطراری برای همه سایت ها و تاسیسات در دسترس باشد. استراتژی واکنش در شرایط اضطراری بایستی به موضوعاتی از قبیل سازمان، روش های اجرایی، تجهیزات، اطلاعات، آموزش و نقش هر اقدام دیگری که برای دستیابی به یک واکنش در شرایط اضطراری موفقیت آمیز است، بپردازد.

الزامات عملکردی برای اقدامات واکنش در شرایط اضطراری باید ، به عنوان بخشی از سیستم واکنش اضطراری در سطوح مناسب تنظیم شود ، که بر اساس آن می توان کفایت اقدامات را داوری کرد.

اقدامات واکنش در شرایط اضطراری بایستی در نظر گرفتن نقض های احتمالی اقدامات کنترلی و کاهش دهنده ایجاد شود.

در ایجاد استراتژی واکنش در شرایط اضطراری قابلیت اطمینان و در دسترس بودن تجهیزات مقابله اضطراری بایستی در نظر گرفته شود. برنامه ریزی اضطراری و اقدامات ارتباطی باید به اندازه کافی انعطاف پذیر و قوی باشد تا امکان ارزیابی موثر وضعیت اضطراری را فراهم کند و اطمینان حاصل شود که همه پرسنل در مورد اقداماتی که باید انجام شود مطلع می شوند. برای تاسیسات و سایت های جدید، توسعه استراتژی واکنش در شرایط اضطراری و اقدامات لازم باید بخشی جدایی ناپذیر از فرایند طراحی باشد.

هنگام تدوین یک سیستم واکنش در شرایط اضطراری، حداکثر افرادی که ممکن است درگیر موارد اضطراری شوند باید در نظر گرفته شود. در طی برخی از مراحل چرخه عمر یک پروژه، مانند مرحله ساخت و نصب تعداد افراد می تواند به میزان قابل توجهی بیشتر از آنچه در سیستم پاسخ اضطراری فرض شده باشند. قبل از چنین مراحل کاری، بایستی تاثیر آن بر مقابله اضطراری در نظر گرفته شود تا تغییرات در اقدامات واکنش در شرایط اضطراری اجرایی شود.

2- استاندارد مدیریت شرایط اضطراری سازمان ملی حفاظت در برابر حریق آمریکا

این استاندارد، برنامه های مدیریت بلایا و شرایط اضطراری و تداوم کسب و کار و همچنین معیارهایی جهت ارزیابی برنامه های جاری یا تدوین، اجرا و حفظ جنبه های پیشگیری، اقدامات کاهش دهنده، آمادگی، مقابله و بازیابی شرایط اضطراری را ارائه می دهد.

1-2- برنامه های مدیریت بلایا و شرایط اضطراری

سازمان بایستی یک برنامه مستند داشته باشد که شامل موارد زیر است:

خط مشی اجرایی، شامل چشم انداز، بیانیه، ماموریت، نقش ها، مسئولیت ها و اختیارات حقوقی.
اهداف و روش ارزیابی برنامه مدیریت شرایط اضطراری.
طرح و روش های اجرایی برنامه مدیریت شرایط اضطراری.
منابع معتبر و کاربردی، مقررات قانونی و یا کدهای عملیاتی صنایع.
بودجه برنامه مدیریت شرایط اضطراری و برنامه زمانی پروژه از جمله مراحل مهم پروژه.
سوابق شیوه های مدیریتی.

2-2- عناصر مدیریت بلایا و شرایط اضطراری

این برنامه باید شامل عناصری باشد که دامنه آنها با تأثیری که خطرات موجود بر سازمان می گذارند، تعیین می شود. عناصر برنامه باید در پیشگیری، اقدامات کاهش دهنده، آمادگی، و بازیابی قابل اجرا باشند.

برنامه مدیریت شرایط اضطراری باید با قوانین، خط مشی ها، الزامات نظارتی و بخشنامه های قابل اجرا انطباق داشته باشد. سازمان باید یک استراتژی برای رفع نیاز به بازنگری در قوانین، مقررات، بخشنامه ها، خط مشی ها و آیین نامه های صنعتی، اجرایی کند. خطرات شناسایی شود. خطرات، احتمال وقوع آنها و آسیب پذیری افراد، دارایی، محیط زیست و واحد کسب و کار، در برابر خطرات پایش شود. خطرات مورد ارزیابی باید شامل موارد زیر باشد:

• خطرات طبیعی (زمین شناسی، هواشناسی و بیولوژیکی).
• رخدادهای انسان ساخت (تصادفی و عمدی).
• رخدادهای صنعتی یا تکنولوژیکی.

یک استراتژی برای جلوگیری از حادثه ای که انسانها، دارایی و محیط زیست را تهدید می کند، تهیه گردد و سیستمی برای پایش خطرات شناسایی شده و تنظیم سطح اقدامات پیشگیرانه متناسب با ریسک وجود داشته باشد، همچنین یک استراتژی اقدامات کاهشی تدوین و اجرا گردد که شامل اقدامات لازم برای محدود کردن یا کنترل پیامدها، ابعاد یا شدت حادثه باشد که قابل پیشگیری نیست. استراتژی اقدامات کاهشی بایستی براساس نتایج شناسایی خطر و ارزیابی ریسک، تجزیه و تحلیل اثرات، محدودیت های برنامه، تجربه عملیاتی و تجزیه و تحلیل سود هزینه باشد و شامل اقدامات میان مدت و بلند مدت برای کاهش آسیب پذیری باشد. اهداف مدیریت منابع، مطابق با برنامه کلی تعیین شود. روش هایی برای مکان یابی، خرید، ذخیره، توزیع، نگهداری، آزمایش و محاسبه خدمات، پرسنل، منابع، مواد و امکانات خریداری یا اهدا شده برای حمایت از برنامه ایجاد شود. نیاز به کمک یا کمک های متقابل بایستی تعیین شود. در صورت نیاز به کمک یا کمک های متقابل، توافق نامه ها و توافقنامه های کمک یا کمک های متقابل بایستی در طرح برنامه مدیریت شرایط اضطراری ذکر شود.

ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی (تایپ شده و باکیفیت) مشاهده کنید.

حتما بخوانید:

⇐ استقرار سیستم مدیریت شرایط اضطراری براساس استاندارد ISO 15544 :2000

⇐ آشنایی با استانداردهای بین المللی HSE

⇐ قوانین, مقررات و استانداردهای ملی و بین المللی HSE

   

نویسنده: سیروان شیخی

«تجربه در صنعت»، زیربنایِ اشتیاقِ من به دنیایِ HSE است. با بیش از ۱۳ سال فعالیت اجرایی و تخصصی، هدفم در این وب‌سایت، پل زدن میان دانشِ آکادمیک و نیازهای واقعیِ صنعت است. همراه با تیم تخصصی‌ام، می‌کوشیم تا با ارائه محتوای کاربردی و به‌روز، مسیرِ رشد حرفه‌ای شما را هموارتر کنیم. خوشحال می‌شوم در صفحه لینکدین، تجربیاتمان را به اشتراک بگذاریم و در این مسیر تخصصی همراه هم باشیم.