خطرات سیستم تهویه HVAC

خطرات سیستم تهویه HVAC

فرمت: Pdf  تعداد صفحات: 17

این بخش به خطرات ایمنی و امنیتی در سیستم‌های HVAC می‌پردازد. هنگام انجام یک بازدید از سیستم HVAC به منظور برآورد آسیب‌پذیری، به شرایط قسمت‌های زیر توجه خاصی داشته باشید:

• ورودی‌های هوای بیرون
• سیستم برگشت هوا
• کانال‌های تامین هوا
• دمپرها
• کانال‌های در دسترس HVAC
• اتاق تاسیسات (اتاق بادزن)
• تجهیزات روی پشت بام
• برج خنک‌کن
• دیگ
• رطوبت‌زن
• مناطقی که می‌توانند تولید آلودگی کنند
• راه‌پله‌ها (که باید عاری از دود نگه داشته شوند)
• هشداردهنده‌های آتش، دود و CO
  • اطفا‌کننده‌های آتش
  • تهویه کافی
  • رطوبت‌نسبی
  • رطوبت ناخواسته

ورودی‌های هوای بیرون

یک ورودی هوای بیرون، هدفی سهل‌الوصول برای یک مهاجم عمدی که قصد انتشار آلودگی را در یک ساختمان دارد، است. آلودگی‌ها مستقیما به سمت فن اصلی HVAC هدایت خواهند شد. درست است که هوای بیرون قبل از رسیدن به فن فیلتر می‌شود، با این وجود، فیلترهای هوا در بیشتر سیستم‌های HVAC ذرات ریز خیلی از آلوده‌کننده‌ها را فیلتر نمی‌کنند و دودها یا گازها را متوقف نمی‌کنند. (فصل ۴ به فیلترهای مخصوصی می‌پردازد که می‌توانند با فیلترهای معمولی تعویض شوند) اگر یک حمله‌ی عمدی یک آلودگی را وارد ورودی هوای بیرون کند، بهترین راه خاموش کردن سیستم هوای تغذیه و پاک‌سازی ساختمان به وسیله‌ی باز کردن همه‌ی درها و پنجره‌ها و راه‌اندازی سیستم HVAC در حالت تخلیه است. این کار ممکن است نیازمند اصلاح سیستم کنترل خودکار باشد.

ورودی‌های هوای بیرون همچنین در معرض آلودگی اتفاقی قرار دارند. منابع عمده‌ی این آلودگی‌ها دود خروجی از وسایل نقلیه در گاراژها یا ترافیک و گازهای تخلیه شده آشپزخانه و سرویس بهداشتی ساختمان یا فرایندهای صنعتی می‌باشد. ورودی‌ها باید حداقل ۲۵ فوت از هر منبع آلودگی فاصله داشته باشند. هنگام بررسی منابع احتمالی آلودگی، جهت غالب باد باید در نظر گرفته شود.

با این همه، تهویه هوا برای سلامتی ساکنان ضروری است. ضوابط ساختمانی الزام می‌کنند که درصد مشخصی از هوای بیرون با هوایی که از فضای تهویه شده باز می‌گردد مخلوط شود. اگر ساختمانی هوای بیرون را جذب نکند، سطح دی‌اکسیدکربن ( ) هوا (که توسط تنفس افراد ایجاد می‌شود) افزایش می‌یابد. در نتیجه، اکسیژن کافی مهیا نخواهد بود و ساکنان ساختمان صدمه خواهند دید.

خطرات احتمالی

• ورودی‌های هوا در سطح زمین
• ورودی‌های قرار گرفته در مناطق پرت که معمولا دیده نمی‌شوند.
• دسترسی آسان از خیابان
• منابع آلودگی تصادفی نزدیک ورودی (مانند دود وسایل نقلیه، آشغال و ضایعات، دودها و گازهای ناشی از فرایندهای صنعتی یا فعالیت‌های ساختمانی).

آگاه باشید که این گونه آلودگی‌های اتفاقی ممکن است دوره‌ای باشند، مانند اتوبوس‌هایی که در زمان‌های مشخص پارک شده و درجا کار می‌کنند.

اقدامات تکمیلی احتمالی

به عنوان یک اقدام امنیتی، ورودی‌های هوای بیرون نباید در محدوده‌ی دسترسی افراد بیرون که می‌توانند یک ماده‌ی آلوده‌کننده‌ی شیمیایی یا بیولوژیکی را وارد سیستم کنند، باشد. احتمالا امن‌ترین جای ورودی در پشت بام است. البته هزینه‌ی تغییر مکان دادن کلی ورودی‌های هوای بیرون، بسیار زیاد است. این کار معمولا به بازسازی وسیع ساختمان نیاز دارد. با این وجود اغلب می‌توان با اقدامات تکمیلی با هزینه‌ی نسبتا کم، امنیت را به طرز قابل توجهی افزایش داد. اگر ورودی هوای بیرون در سطح زمین باشد (شکل ۱)، اقدامات زیر را در نظر بگیرید:

• یک کانال مجاور دیوار بیرون بکشید، طوری که ورودی حداقل ۱۵ فوت از سطح زمین باشد. (شکل ۲)
• مطمئن شوید که مجرای ورودی جدید را جایی که خطر آلودگی تصادفی وجود دارد قرار نمی‌دهید.

مدخل ورودی باید عمودی یا شیب‌دار باشد (شکل ۲) با نصب یک شبکه‌ی ۱/۲ اینچی روی آن احتمال هرگونه پرتاب منبع آلودگی از بین می‌رود. (شبکه‌بندی نباید ریزتر باشد، چون به آسانی ممکن است بگیرد). شبکه باید برای تمیز کردن قابل برداشته شدن باشد.

شکل ۱: ورودی هوا در سطح زمین

شکل ۲: کانال برای مرتفع کردن ورودی به مقدار حداقل ۱۲ فوت بالای سطح زمین نصب شده

• از دسترسی افراد به ورودی جلوگیری به عمل آورید. یک حصار دور ورودی با حداقل سه فوت فاصله از مدخل آن بکشید یا موانعی ایجاد کنید که جلوی حرکت جریان هوا را نگیرد.
• اگر شما یک سیستم دوربین امنیتی ساختمان دارید، یک دوربین را طوری نصب کنید که محل ورودی را در بر بگیرد.

به یاد داشته باشید که تحت شرایط عادی نباید ورودی هوای بیرون را مسدود کنید چون درصد مشخصی از هوای بیرون باید برای تهویه وارد سیستم HVAC شود. اگر یک ورودی هوای بیرون تغییر مکان یابد، نباید جایی باشد که آلودگی ناشی از ترافیک، تخلیه‌های ساختمان یا هر منبع دیگری را جذب کند.

سیستم هوای برگشت

تقریبا هر سیستم HVAC یک سیستم هوای برگشت دارد که درصد مشخصی از هوای فضای تهویه را برای تهویه‌ی مجدد به اتاق فن مرکزی باز می‌گرداند. بنابراین کانال‌های هوای برگشت (مانند ورودی‌های هوای بیرون) مکان مناسبی برای ایجاد آلودگی‌ها هستند که سریعا در سرتاسر ساختمان پخش می‌شوند. معمولا هوای برگشت با هوای بیرون مخلوط شده و سپس از داخل رف فیلترها عبور می‌کند. همان‌طور که در مورد هوای بیرون گفته شد، فیلترهای معمول در سیستم‌های HVAC ذرات ریزتر خیلی از آلوده‌کننده‌ها را فیلتر نمی‌کنند.

شبکه‌های هوای برگشت قابل دسترس در اماکن عمومی، مانند لابی‌ها، در معرض آلودگی عمدی قرار دارند. همچنین ممکن است آلودگی تصادفی در فضاهای کاری مانند آزمایشگاه‌هایی که گازهای سمی تولید می‌کنند ایجاد شود. بعضی ساختمان‌ها برای سیستم هوا به جای نصب شبکه‌ی کانال از فضای بالای سقف استفاده می‌کنند. این فضاها به‌ویژه آسیب‌پذیر هستند زیرا به راحتی یک قسمت از سقف را می‌توان برداشت و آلوده کننده را وارد فضا کرد. به علاوه این فضاها خطر سلامتی بیشتری دارند زیرا گرد و خاک بیشتر و ذرات ریز عایق کاری را داخل سیستم HVAC منتقل می‌کنند.

ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی مشاهده کنید.

حتما بخوانید:

⇐ تیم امنیت و ایمنی سیستم تهویه

⇐ چک لیست سیستم تهویه و روشنایی

⇐ پایش و آزمون سیستم های تهویه