هوشمند سازی تجهیزات حفاظت فردی آتش نشان با استفاده از حسگرهای پیشرفته

شغل آتشنشان ذاتا زیان آور و خطرناک بوده و تجهیزات حفاظت فردی ایمنی نسبی او را تأمین می نماید. در گذشته به دلیل
نامناسب بودن تجهیزات حفاظتی، آتشنشانان از بیرون اقدام به خاموش نمودن آتش نموده اند ولی امروزه با استفاده از تجهیزات
حفاظتی وارد محل آتشسوزی شده و از داخل، عملیات خود را انجام می دهند. ورود به محل آتشسوزی خطرات زیادی را در پی
خواهد داشت که می توان با استفاده از فناوری های نوین تله متری، فیزیولوژی آتشنشانان را که مواردی از قبیل علائم حیاتی،
تشخیص حرکتهای آتشنشان، میزان ظرفیت دستگاه تنفسی SCBA و غیره را با هدف پیشگیری از به خطر افتادن سلامت و ایمنی آتشنشان سنجش و مانیتور نمود.

استفاده از نیروهای شبه نظامی در جهت تعدیل خسارت و مقابله با حوادث، دارای سابقه طولانی بوده و استفاده از خدمه آتشنشانی به زمان امپراتوری روم برمی گردد. وجود مخاطرات شیمیایی، فیزیکی، بیولوژیکی و مکانیکی در محیطهای حادثه به ویژه آتشسوزی می تواند سلامتی آتشنشان و نجاتگر را به شدت تهدید نماید، از این رو به منظور حفظ سلامتی نیروهای امدادی و همچنین افزایش اثربخشی و بهره وری عملیات آتشنشانی در جهت ایجاد ایمنی نسبی سازمانهای آتشنشانی از تجهیزات گروهی و فردی ویژه ای استفاده می نمایند.

از مهمترین تجهیزات حفاظت فردی می توان اورکت، شلوار، چکمه، دستکش، دستگاه تنفسی، سیستم هشدا ردهنده ایمنی شخصی (Personal AlertSafety System (PASS را نام برد. در گذشته آتشنشانان به ندرت برای اطفای حریق به داخل محیط آتشسوزی رفته و از بیرون نسبت به اطفای حریق اقدام می کرده اند که در این بین نیاز به تجهیزات حفاظت فردی خیلی احساس نمی گردید. در طول 100 سال گذشته رویکرد عملیات آتشنشانی تغییر و به اطفای حریق در داخل محل آتشسوزی و نزدیک به کانون حریق صورت می گیرد که این عمل نیاز به استفاده از تجهیزات حفاظت فردی را دو چندان نموده و باعث توسعه کمی و کیفی این تجهیزات شده است.

در اوایل بهره برداری از این تجهیزات صرفا جهت ورود به محیطهای دارای گازهای سمی و وجود حرارت بالا بوده که توسط لباسها و تجهیزات با وزن زیاد صورت می گرفته است، همچنین برای جلوگیری از ورود دود و گازهای سمی به سیستم تنفسی آتشنشان با بستن دستمال به دهان و بینی، گازهای سمی را فیلتر می نمودند.

ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی مشاهده کنید: