آیین نامه تاسیسات کارگاه از نظر بهداشت

آیین نامه تاسیسات کارگاه از نظر بهداشت

 

به استناد قانون وظایف و تشکیلات وزارت بهداشت ‎‎‏درمان و آموزش پزشکی مستندات قانونی

بند 2 ماده 1 قانون تشکیلات و وظایف وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی :وظایف وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی عبارتند از :

تامین بهداشت عمومی و ارتقاء سطح آن از طریق اجرای برنامه های بهداشتی خصوصا‎‎َ در زمینه بهداشت محیط ، مبارزه با بیماریها ،بهداشت خانواده و مدارس، آموزش بهداشت عمومی، بهداشت کار و شاغلین با تاکید بر اولویت مراقبت های بهداشتی اولیه ، بویژه بهداشت مادر و کودکان با همکاری و هماهنگی دستگاه های ذیربط.

ماده 85 قانون کار : برای صیانت نیروی انسانی و منابع مادی کشور، رعایت دستورالعمل هایی که از طریق شورای عالی حفاظت فنی (جهت تامین حفاظت فنی ) و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی (جهت جلوگیری از بیماریهای حرفه ای و تامین بهداشت کار و کارگر و محیط کار )تدوین میشود . برای کلیه کارگاهها، کارفرمایان،کارگران و کارآموزان الزامی است .

ماده 156 قانون کار : دستورالملهای مربوط به تاسیسات کارگاه از نظر بهداشت محیط کار مانند غذاخوری ,حمام و دستشوئی برابر آیین نامه ای خواهد بود که توسط وزارت بهداشت ، درمان وآموزش پزشکی تصویب و به مرحله اجراء در خواهد آمد.

 ماده 90قانون کار: کلیه اشخاص حقیقی یا حقوقی که بخواهند لوازم حفاظت فنی و بهداشت را وارد یا تولید کنند، باید مشخصات وسایل را بر حسب مورد همراه با نمونه های آن به وزارت کار و امور اجتماعی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارسال دارند و پس از تائید ،به ساخت یا وارد کردن این وسایل اقدام نمایند.

 ماده 91 قانون کار: کارفرمایان و مسئولان کلیه واحدهای موضوع ماده 85 این قانون مکلفند بر اساس مصوبات شورای عالی حفاظت فنی برای تامین حفاظت و سلامت و بهداشت کارگران در محیط کار، وسایل و امکانات لازم را تهیه و در اختیار آنان قرار داده و چگونگی کاربرد وسایل فوق الذکر را به آنان بیاموزند و در خصوص رعایت مقررات حفاظتی و بهداشتی نظارت نمایند.افراد مذکور نیز ملزم به استفاده و نگهداری از وسایل حفاظتی و بهداشتی فردی و اجرای دستورالعمل های مربوطه کارگاه می باشند.

ماده 92 قانون کار: کلیه واحدهای موضوع ماده 85 این قانون که شاغلین در آنها به اقتضای نوع کار در معرض بروز بیماریهای ناشی از کار قرار دارند باید برای همه افراد مذکور پرونده پزشکی تشکیل دهند و حداقل سالی یکبار توسط مراکز بهداشتی – درمانی از آنها معاینه و آزمایش های لازم را به عمل لاورند و نتیجه را در پرونده مربوط ظبط نمایند.

تبصره 1 : چنانچه با تشخیص شورای پزشکی نظر داده شود که فرد معاینه شده به بیماری ناشی از کار مبتلا یا در معرض ابتلا باشد ، کارفرما و مسئولین مربوطه مکلفند کار او را بر اساس نظریه شورای پزشکی مذکور بدون کاهش حق السعی ،در قسمت مناسب دیگری تعیین نمایند.

ماده 93 قانون کار : به منظور جلب مشارکت کارگران و نظارت بر حسن اجرای مقررات حفاظتی و بهداشتی در محیط کار و پیشگیری از حوادث و بیماریها ، در کارگاه هایی که وزارت کار و امور اجتماعی و وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی ضروری تشخیص دهند، کمیته حفاظت فنی و بهداشت کار تشکیل خواهد شد.

تبصره 1: کمیته مذکور از افراد متخصص در زمینه حفاظت فنی و بهداشت حرفه ای و امور فنی کارگاه تشکیل می شود و از بین اعضاء ، دو نفر شخص واجد شرایطی که مورد تایید وزارتخانه های کار و امور اجتماعی و بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی باشند تعیین می گردند که وظیفه شان برقراری ارتباط میان کمیته مذکور با کارفرما و وزارت کار و امور اجتماعی و وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی می باشد.

تبصره 2 : نحوه تشکیل و ترکیب اعضاء بر اساس دستورالمل هایی خواهد بود که توسط وزارت کار و امور اجتماعی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تهیه و ابلاغ خواهد شد.

مبحث بازرسی کار

  تبصره 1 ماده 96 قانون کار :وزارت بهداشت ،درمان و آموزش پزشکی مسئول برنامه ریزی ،کنترل ، ارزشیابی و بازرسی در زمینه بهداشت کار و درمان کارگری بوده و موظف است اقدامات لازم را در این زمینه بعمل آورد.

 ماده 97 قانون کار : اشتغال در سمت بازرسی کار منوط به گذراندن دوره های آموزش نظری و علمی در بدو استخدام است

ماده 98 قانون کار : بازرسان کار و کارشناسان بهداشت کار در حدود وظایف خویش حق دارند بدون اطلاع قبلی در هر موقع از شبانه روز به مؤسسات مشمول ماده 85 این قانون وارد شده و به بازرسی بپردازند و نیز می توانند به دفاتر و مدارک مربوطه در مؤسسه مراجعه و در صورت لزوم از تمام یا قسمتی از آنها رونوشت تحصیل نمایند.

تبصره: ورود بازرسان کار به کارگاه های خانوادگی منوط به اجازه کتبی دادستان محل خواهد بود.

 ماده 99 قانون کار : بازرسان کار و کارشناسان بهداشت کار حق دارند به منظور اطلاع از ترکیبات موادی که کارگران با آنها در تماس می باشند و یا در انجام کار مورد استفاده قرار می گیرند، به اندازهایی که برای آزمایش لازم است در مقابل رسید نمونه بگیرند و به رؤسای مستقیم خود تسلیم نمایند.

ماده 100 قانون کار : کلیه بازرسان کار و کارشناسان بهداشت حرفه ای , دارای کارت ویژه حسب مورد با امضاء وزیر کارو امور اجتماعی یا وزیر بهداشت درمان و آموزش پزشکی هستند که هنگام بازرسی باید همراه آنها باشد و در صورت تقاضای مقامات رسمی یا مسئولین کارگاه ارائه شود .

ماده 101 قانون کار : گزارش بازرسان کار و کارشناسان بهداشت کار در موارد مربوط به حدود وظایف و اختیاراتشان در حکم گزارش ضابطین دادگستری خواهد بود .

تبصره 1 : بازرسان کار و کارشناسان بهداشت کار می توانند به عنوان مطلع و کارشناس در جلسات مراجع حل اختلاف شرکت نمایند .

ماده 102 : بازرسان کار و کارشناسان بهداشت کار نمی توانند در کارگاهی اقدام به بازرسی نمایند که خود یا یکی از بستگان نسبی آنها تا طبقه سوم و یا یکی از اقربای سببی درجه اول ایشان بطور مستقیم در آن ذینفع باشند .

ماده 104 قانون کار : کارفرمایان و دیگر کسانی که مانع ورود بازرسان کار و کارشناسان بهداشت کار به کارگاه های مشمول این قانون گردند و یا مانع انجام وظیفه ایشات شوند یا از دادن اطلاعات و مدارک لازم به آنان خودداری نمایند, حسب مورد به مجازاتهای مقرر در این قانون محکوم خواهند شد .

ماده 105 قانون کار : هر گاه در حین بازرسی , به تشخیص بازرس کار یا کارشناس بهداشت حرفه ای احتمال وقوع حادثه و یا بروز خطر در کارگاه داده شود , بازرس کار و یا کارشناس بهداشت حرفه ای مکلف است مراتب را فورا و کتباً به کارفرما یا نماینده او و نیز به رئیس مستقیم خود اطلاع دهند .

تبصره 1 : وزارت کار و امور اجتماعی و وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی , حسب مورد گزارش بازرسان کار و کارشناسان بهداشت حرفه ای از دادسرای عمومی محل و در صورت عدم تشکیل دادسرا از دادگاه عمومی محل تقاضا خواهند کرد فورا قرار تعطیل و لاک و مهر تمام یا قسمتی از کارگاه را صادر نمایند . دادستان بلافاصله نسبت به صدور قرار اقدام و قرار مذکور پس از ابلاغ قابل اجراست .

دستور رفع تعطیل توسط مرجع مزبور در صورتی صادر خواهد شد که بازرس کار یا کارشناس بهداشت حرفه ای و یا کارشناسان ذیربط دادگستری رفع نواقص و معایب موجود را تایید نموده باشند .

تبصره 2 : کارفرما مکلف است در ایامی که به علت فوق کار تعطیل می شود مزد کارگران کارگاه را بپردازد .

 کلیات

ماده 1 :کارگاه محلی است که کارگر به درخواست کارفرما یا نماینده او در آنجا کار می کند.

تبصره 1 : کلیه واحدهای یک نفره (خویش فرما ) نیز مشمول این ائین نامه خواهند بود .

تبصره 2 : مجموعه کارگاه هایی که در مجاورت یکدیگر و تحت پوشش یک مدیریت واحد قرار دارند مجتمع کارگاهی نامیده می شوند و در این صورت آنچه بعنوان تاسیسات بهداشت کارگاهی و تاسیسات بهداشت عمومی کارگاه در این آئین نامه آمده است می توانند مناسب با استانداردهای ارائه شده بطور مشترک در محل های واحدی ایجاد گردند.

تبصره 3 : از نظر اجرای این دستورالعمل بهداشتی کارگاه بر دو دسته تاسیسات بهداشتی کارگاهی و تسهیلات بهداشتی کارگاه ها به شرح ذیل تعریف می گردند.

الف : تاسیسات بهداشتی کارگاه : شامل ساختمان و تاسیسات کارگاهی است که در ارتباط با تامین شرایط بهداشتی محیط کار مطرح می باشند از قبیل : ساختمان کارگاه ، سیستم روشنایی، تهویه ، آب فاضلاب و زباله.

ب: تسهیلات بهداشتی کارگاه شامل کلیه تسهیلات جنبی کارگاه است که برای حفظ سلامت شاغلین و افراد وابسته به آنان در کارگاه موجود و یا دایر می گردد، از قبیل آشپزخانه ، محل غذاخوری ، انبارمواد غذایی، سرد خانه، حمام، رختکن، تسهیلات شستشوی البسه کارگران ، دستشویی ، آبخوری، توالت، اتاق استراحت زنان ،مهد کودک و شیرخوارگاه ، نمازخانه و تسهیلات مربوط به ایاب و ذهاب کارگران می باشد ،

ماده2 : به استناد بند 2 ماده 1 قانون وظایف و تشکیلات وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی و مواد 85 ،156، و تبصره 1 ماده 96 قانون کار رعایت شرایط و ضوابط مندرج در این دستورالعمل در کلیه کارگاههای کشور و برای کلیه کارفرمایان ، کارگران و کارآموزان الزامی است .و کارشناسان بهداشت حرفه ای وزارت بهداشت ،درمان و آموزش پزشکی ناظر به اجرای صحیح آن می باشند.

تبصره : اظهار نظر در مواردی از قبیل مطلوب، نامطلوب، مناسب، نامناسب، کافی، ناکافی، و … به عهده کارشناس بهداشت حرفه ای وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی خواهد بود.

فصل اول : تاسیسات بهداشتی کارگاه

 

ماده 3 : ساختمان کارکاه باید متناسب با وضع آب و هوای محل ساخته شده باشد .

ماده 4 : ارتفاع کارگاه نباید از سه متر کمتر باشد برای هر کارگر در کارگاه باید حداقل سه متر مربع سطح منظور گردد و سطح اشغال شده به وسیله ماشین آلات یا ابزار و اثاثیه مربوط به کار و فاصله آنها از هم و مسیر عبور و مرور وسایل نقلیه جزء سطح محسوب نمی شود.

ماده 5 : دیوارها و سقف کارگاه طوری ساخته شود که از نفوذ عوامل زیان آور از قبیل گرما ، رطوبت ،سرما ، صدا ، و غیره به داخل کارگاه و بالعکس جلوگیری کند .

ماده 6 : کف کارگاه باید هموار ، بدون حفره و شکاف بوده و لغزنده نباشد و در صورت لزوم قابل شستشو باشد و دارای شیب مناسب بطرف کفشوی باشد.

ماده 7 : دیوارها باید صاف، بدون ترک خوردگی و به رنگ روشن و متناسب باشد .

ماده 8 : در کارگاه هایی که با مواد شیمیایی و یا مواد غذایی سروکار دارند و یا طبیعت است که باعث آلودگی و روغنی شدن دیوارها می شود ، دیوارها باید صاف و قابل شستشو باشند ،

ماده 9 : در کارگاه باید به تناسب وسعت محل ، نوع کار و شرایط اقلیمی به اندازه کافی درب و پنجره برای ورود نور و هوا موجود باشد .

ماده 10 : شیشه درب و پنجره باید بدون شکستگی بوده و همیشه تمیز باشند.

ماده 11 : درب و پنجره ها باید مجهز به توری بوده و دربها دارای فنر یا درب بند پنوماتیک باشند .

ماده 12 : انباشتن کالا در جلو پنجره ممنوع می باشد.

ماده 13 : مساحت پنجره باید متناسب با مساحت کف کارگاه و نوع کار باشد .

ماده 14 : در کارگاه بایستی روشنایی کافی (طبیعی یا مصنوعی ) متناسب با نوع کار و محل تامین شود .

ماده 15 : منابع روشنایی مصنوعی باید همواره سالم و تمیز باشند.

ماده 16 : هوای کارگاههای بدون آلودگی باید متناسب با فصل و جمعیت شاغل تهویه گردد .

ماده 17 : در کارگاه های که آلودگی ناشی از کار وجود دارد می بایست تهویه به گونه ای صورت گیرد که تراکم آن مطابق با حد تماس شغلی باشد .

ماده 18 : وسایل سرمایشی و گرمایشی کارگاه باید دما و رطوبت محیط کار را مطابق باحد مواجهه مجاز تامین نمایند .

ماده 19 : کلیه کارگاه ها به تناسب کار و تولید خود باید دارای انبار مناسب باشند .

فصل دوم : تسهیلات بهداشتی کارگاه

ماده 20 : در کارگاه هایی که زمان صرف غذا بر ساعات کار منطبق باشد باید دارای آشپزخانه با شرایط و ضوابط ذیل باشند.

تبصره : کارگاه هایی که زمان صرف غذا بر ساعات کار منطبق باشد باید دارای آشپزخانه نیستند ویا غذا در محل دیگری تهیه و طبخ می گردد موظفند جهت گرم کردن و آماده سازی و توزیع غذا امکانات لازم مطابق با شرایط و ضوابط بهداشتی در این دستورالعمل را فراهم نمایند .

1- موقعیت آشپزخانه باید طوری باشدکه از مکانهای آلوده دور بوده و مجاور سالن غذا خوری باشد و وسایل و شرایط پخت باید به گونه ای باشد که برای قسمتهای مجاور آن مزاحمتی ایجاد ننماید .

2- فضای آشپزخانه باید متناسب با تعداد کارکران آشپزخانه و حجم کار باشد تا کار تهیه و طبخ غذا براحتی انجام گیرد .

3- سقف آشپزخانه باید به رنگ روشن و بدون ترک خوردگی باشد .

4- دیوارهای آشپزخانه تا زیر سقف کاشی ، بدون ترک خوردگی باشد

5- کف آشپزخانه بدون ترک خوردگی، صاف، هموار، قابل، شستشو و از نوع موزائیک، سنگ و امثالهم بوده و لغزنده نباشد و دارای شیب مناسب بطرف کفشوی باشد .

6- آشپزخانه باید دارای تهویه مناسب باشد و بر روی اجاق ها و منابع آلوده کننده هوا ، هود مناسب نصب شود .

7- آشپزخانه باید دارای وسایل وسایل سرمایشی و گرمایشی مناسب ، متناسب با فصل باشد ،

8- آشپزخانه باید دارای امکانات جنبی نظیر : انبار مواد غذایی، سرویسهای بهداشتی اختصاصی (حمام ، توالت ،دستشویی ، رختکن ) مطابق با موازین بهداشتی باشد ،

9- آشپز خانه کارگاه هایی که نیاز به نگهداری مواد غذایی فاسد شدنی دارند باید دارای یخچال ، فریزر و یا سرد خانه متناسب با حجم کاری و منطبق با شرایط و ضوابط بهداشتی باشند .

10- محل شستشو و نگهداری ظروف باید در مجاورت محل پخت غذا و در عین حال مجزا و مستقل از آنها باشد بطوری که ظروف از یک درب وارد و ظروف تمیز از مسیر های جداگانه وارد آشپزخانه و محل غذاخوری شود .

11 – ظرفشویی باید دارای شیر آب گرم و سرد مشترک و شستشو با مواد پاک کننده و آب کشی با آب گرم و سرد انجام گیرد .

12 –  ظروف باید بدون ترک خوردگی , بدون لب پریدگی بوده و از جنس زنگ نزن باشد , کلیه لیوان و استکان های مورد استفاده ترجیحا از جنس شیشه ای یا استیل زنگ نزن باشند .

13 – استفاده از ظروفی که از طرف وزارت بهداشت , درمان و آموزش پزشکی غیر مجاز شناخته شود ممنوع است .

14 – استفاده از ظروف چوبی , ترک خورده و ظروف با آلیاژ سربی در آشپزخانه ممنوع میباشد .

15 – استفاده از قندان , نمکدان و مشابه آنها بدون سرپوش ممنوع است .

16 –  ابزار و وسایلی که برای پوست کندن , مخلوط کردن ,خرد کردن مواد غذایی بکار برده می شود نباید درز و شکاف داشته باشد تا مواد در آنها جمع نشود و فاسد نگردند و همچنین باید این وسایل به آسانی قابل جدا شدن از هم باشند تا بعد از اتمام کار شستشو و خشک شوند و فقط هنگام استفاده , مجددا سوار شوند .

17 – پیشخوان, جاظرفی , کمدها, قفسه ها و گنجه ها باید قابل شستشو بوده و کف آنها حداقل 20 سانتیمتر از سطح زمین فاصله داشته باشد و از دسترس بند پایان و جوندگان بدور باشند .

18 – نصب حشره کش برقی در آشپزخانه و محل غذاخوری الزامی است .

 19 – سطوح و میزهای کار باید صاف و براحتی قابل شستشو باشد. میزی که برای آماده سازی غذا مورد استفاده قرار می گیرد باید روکش مناسب , قایل شستشو و ضد عفونی و زنگ نزن باشند .

20 – کف آشپزخانه بایدپس از هر پخت و پز با محلولهای ضد عفونی کننده شستشو گردد .

21 – آشپزخانه باید دارای روشنایی کافی باشد و شیشه درب و پنجره های آن مرتبا تمیز نگهداری شوند .

22 – کلیه پنجره ها و دربها باید مجهز به توری ضدزنگ بوده و دربهای آشپزخانه مجهز به فنر و یا درب بند پنوماتیک باشند .

23 –  کیفیت آب مصرفی در آشپزخانه باید مورد تایید مقامات بهداشتی باشد .

24 – آشپزخانه باید دارای سیستم جمع آوری و دفع بهداشتی فاضلاب باشد .

25 – آشپزخانه باید دارای زباله دان به تعداد و حجم مناسب باشد و دارای درب, قابل شستشو و از جنس زنگ نزن باشند بطوری که زباله ها به طریقه بهداشتی جمع آوری و دفع گردد.

26 – کارگران آشپزخانه باید قبل از شروع به کار استحمام نمایند .

27 – هر کارگر آشپزخانه باید برای البسه و وسایل نظافت و استحمام خود در بیرون از محوطه پخت و پز قفسه داشته باشد .

28 – کارگران باید در هنگام کار ملبس به روپوش سفید , کلاه سفید و پیشبند باشند .

29 – لباس کار و وسایل نظافت و استحمام باید به تعداد و مقدار کافی در اختیار کارگر آشپزخانه قرار گیرد .

 30 – لباس کارگرانی که با مواد غذایی سرو کار دارند بطور اختصاصی و مجزا از لباس سایر کارگران و خارج از محوطه آشپزخانه و محل غذاخوری باید شستشو گردد .

31- کارگران موظفند بعد از توالت و قبل از شروع به کار دستهای خود را با آب و صابون بشویند .

32 – کلیه کارگرانی که با تهیه , پخت و توزیع مواد غذایی سرو کار دارند باید دارای کارت بهداشتی مطابق با ضوابط وزارت بهداشت , درمان و آموزش پزشکی بوده و در محل کار نگهداری شود .

33– کارگران آشپزخانه باید رعایت بهداشت فردی را نموده , ناخنها و موهای آنان کوتاه و تمیز باشد .

34– در موقع طبخ غذا دستگاه سوخت و نوع مواد سوختنی به گونه ای باشد که احتراق بطور کامل صورت گیرد و باعث آلودگی هوا نگردد .

35 – جعبه کمک های اولیه با حداقل داروهای مورد لزوم ( چسب , تنسو پلاست , قیچی , پنس , گاز استریل بسته بندی شده و یک ماده ضدعفونی کننده ) تهیه و در محل مناسب نگهداری شود .

36- در صورت استفاده از قالبهای یخ ، باید قبل از مصرف با آب تمیز شستشو داد .

ماده 21 : کارفرما موظف است جهت آموزش موازین بهداشتی به کارگرانی که با مواد غذایی سروکار دارند , هماهنگی ها و اقدامات لازم را فراهم نماید .

ماده 22 : هر گونه پخت و پز و آماده سازی و توزیع غذادر غیر از محل تعیین شده ممنوع می باشد .

ماده 23 : استعمال دخانیات برای کلیه کارکنان آشپزخانه در حین کار و در محل آشپزخانه ممنوع می باشد .

مبحث دوم : محل غذاخوری

 

ماده 24 : کارگاه هایی که ساعات کار آنها با زمان صرف غذا منطبق باشد باید دارای محلی مستقل جهت غذا خوری مطابق با شرایط و ضوابط ذیل باشند .

1- وسعت محل غذا خوری باید متناسب با تعداد کارکنان باشد .

2- در محل غذاخوری باید به تعداد کافی میز و صندلی برای کارگرانی که در یک موقع غذا می خورند وجود داشته باشد .

3- سقف محل غذا خوری باید صاف ، بدون ترک خوردگی و برنگ روشن باشد ،

4- دیوارها بایستی مقاوم، صاف، برنگ روشن و قابل شستشو باشد .

5- کف محل غذا خوری باید قابل شسنشو و دارای شیب مناسب به سمت کفشوی باشد و لغزنده نباشد .

6- میزها و صندلی ها باید از جنس مقاوم ، قابل شستشو ، بدون ترک خوردگی و درز باشند .

7- زباله دانهای درب دار به تعداد کافی و در محل های مناسب و مجهز به وسایل قرار داده شود .

8- محل غذا خوری باید دارای تهویه مناسب و مجهز به وسایل گرمایشی و سرمایشی، متناسب با فصل باشد .

9- محل غذا خوری باید دارای روشنایی کافی باشد و منابع روشنایی پاکیزه و تمیز نگهداری شوند .

10- در مسیر ورود کارکنان به محل غذا خوری به تعداد کافی دستشویی مجهز به آب گرم ، سرد و صابون تهیه و امکانات لازم جهت خشک کردن دست صورت فراهم گردد .

11- کارگرانی که با مواد سمی و عفونت زا سروکار دارند باید قبل از ورود به محل غذا خوری لباس کار خود را تعویض نمایند .

12- درب پنجره های محل غذا خوری باید مجهز به توری باشد و دربهای محل غذا خوری مجهز به فنر یا درب بند پنوماتیک باشند .

مبحث سوم : انبار مواد غذایی

ماده 25 : شرایط و ضوابط بهداشتی انبار مواد غذایی به شرح ذیل می باشد :

1- انبار مواد غذایی باید در محل مناسب احداث شود .

2- سطح و فضای انبار باید متناسب با نوع و میزان مواد مورد ذخیره باشد .

3- انبار باید دارای قفسه بندی مناسب بوده و مواد طوری چیده شوند که خطر سقوط نداشته و مزاحمتی برای عبور و مرور افراد ایجاد ننماید .

4- دیوارها و سقف و کف انبار باید از مصالح مقاوم ساخته شده باشند و صاف ، بدون ترک خوردگی و قابل نظافت باشند .

5- دیوارهای جانبی انبار از سطح زمین به ارتفاع 80 سانتیمتر از بتون و مصالح مقاوم ساخته شوند تا مانع ورود جوندگان به داخل انبار گردند .

6- کلیه دربها و پنجره های انبار باید سالم ، قابل شستسو و مجهز به توری زنگ نزن باشند .

7- درب های انبار نبایستی از کف زمین فاصله داشته باشند. پایین درب بایستی به ارتفاع 20 الی 30 سانتیمتر با ورق آلو مینیم مجهز گردد تا از نفوذ حیوانات موذی جلوگیری گردد.

8- درجه حرارت انبار بایستی مرتباً کنترل گردیده به طوریکه در تمام فصول سال متناسب با نوع مواد مورد ذخیره بوده و از تابش مستقیم نور خورشید بر روی مواد غذایی جلوگیری گردد .

9- مواد غذایی فاسد نشدنی باید در ظروف مناسب و درب دار و به ارتفاع 15 تا 20 سانتیمتر از کف انبار روی پالتها نگهداری گردند .

10- کارگرانی که در انبار فعالیت میکنند باید مجهز به وسایل حفاظت فردی مناسب بوده و کارت بهداشتی داشته باشند .

11- از انبار نمودن ظروف خالی و وسایل اسقاطی در داخل انبار باید احتراز شود .

12- نظافت و گندزدایی انبار باید بطور منظم صورت گیرد .

13-  ورود افراد متفرقه به انبار مواد غذایی ممنوع می باشد .

مبحث چهارم : یخچال و سردخانه

ماده 26 : در کارگاه هایی که پخت و پز انجام می شود و یا مجبور به ذخیره مواد غذایی فاسد شدنی هستند باید یخچال یا سرد خانه مطابق با شرایط ذیل وجود داشته باشد :

1- یخچال یا سرد خانه باید مجهز به دما سنج سالم بوده و درجه حرارت آنها بطور منظم و مرتب کنترل گردند .

2- نظافت و شستشوی داخل یخچال و سرد خانه باید مرتبا انجام شود .

3- به منظور جلوگیری از احتمال فساد در اثر قطع برق باید سرد خانه مجهز به برق اضطراری باشد و سیستم برق آن ایمن باشد .

4- لاشه های گوشت باید از چنگک آویزان گردد .

5- از قرار دادن مواد غذایی بطور مستقیم و بدون داشت ظرف مناسب در داخل یخچال و سردخانه جلوگیری شود .

6- قبل از قرار دادن سبزیجات و میوه جات در یخچال باید آنها را سشتشو و ضد عفونی نمود .

7- کارگران باید برای ورود به داخل سردخانه از کفش مخصوص سردخانه استفاده نمایند .

8- ورود افراد متفرقه به داخل سرد خانه ممنوع میباشد .

مبحث پنجم : حمام/ دوش :

ماده 27 : در کارگاه هایی که از نظر فرایند تولید دارای آلودگی معمولی می باشند باید به ازاء هر 15 نفر کارگر یک دوش آب گرم و سرد و در کارگاه هایی که شاغلین آنها با سموم ، مواد عفونت زا ویا مواد غذایی سرو کار دارند برای 1 الی 10 نفر کارگر یک دوش آب گرم و سرد و به ازاء هر 10 نفر اضافی یک دوش آب گرم و سرد دیگر در نظر گرفته شود . کارگاه های صنفی از این قاعده مثتثنی هستند .

ماده 28: در کارگاه هایی که علاوه بر کارگران مرد، کارگران زن مشغول بکار می باشند، باید حمام/دوش جداگانه ساخته شود .

ماده 29 : شرایط و ضوابط بهداشتی حمام 

برای پیدا کردن سایر آیین نامه ها می توانید از جستجو زیر استفاده کنید یا به بانک آیین نامه ها مراجعه کنید.

 

⇐ آیین نامه و دستورالعمل های ایمنی و بهداشت حرفه ای