پاسخ به حوادث مواد شیمیایی خطرناک

پاسخ به حوادث مواد شیمیایی خطرناک

فرمت: Pdf   تعداد صفحات: 9

هدف: هدف از تدوین این راهنما ارائه اصول و قواعد حاکم بر پاسخ به حوادث مواد شیمیایی خطرناک است.

۲. دامنه کاربرد: دامنه کاربرد این راهنما مشتمل بر همه شرکتهای پتروشیمی و شرکتهای زیر مجموعه شرکت ملی صنایع پتروشیمی است.

مسئولیت ها: مسئولیت نظارت عالیه بر پیاده سازی و اجرای این سند بر عهده مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست شرکت ملی صنایع پتروشیمی است. در شرکت های زیر مجموعه هلدینگ ها، مسئولیت نظارت بر حسن اجرای این سند بر عهده HSE هلدینگ مربوطه است.

مسئولیت بازنگری و بروزرسانی این سند بر عهده مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست شرکت ملی صنایع پتروشیمی است.

مسئولیت اجرا و پیاده سازی این سند در تمامی شرکت های ذکر شده در دامنه کاربرد، برعهده مدیریت ارشد آن شرکت است.

منابع و مراجع :

• Hazardous Material for First Responders, Fifth Edition, IFSTA, 2017
• ICS-HM-120-1, Incident Command system for Hazardous Materials, Firescope, 2007
• NFPA 470, Hazardous Materials/Weapons of Mass Destruction (WMD) Standard for Responders
• NFPA 1072, Standard for Hazardous Materials/Weapons of Mass Destruction Emergency Response Personnel Professional Qualifications
• NFPA 471: Recommended Practice for Responding to Hazardous Materials Inci – dents

۵. تعاریف:

راهروی آلودگی زدایی (Decontamination corridor): این راهروها، کریدورهایی هستند که منطقه حمایت را به منطقه ممنوعه متصل می کنند. هر فرد یا وسیله و تجهیزی که وارد منطقه آلوده ممنوعه شده تا از این راهروها عبور نکرده و بر اساس روش های استاندارد آلودگی زدایی نشده باشد مجاز به خروج از این منطقه نیست چراکه می تواند سبب انتشار آلودگی به مناطق خارج از منطقه آلوده شود.

منطقه حمایت (Support Zone): منطقه ای از صحنه حوادث شیمیایی که عملیات حمایت فرماندهی حوادث شیمیایی در آن انجام می شود این منطقه معادل منطقه سرد (Cold Zone) است.

منطقه ممنوعه (Exclusion one): منطقه ای از صحنه حوادث شیمیایی که ورود افراد بدون تجهیزات حفاظتی کافی به آنجا ممنوع بوده و عملیات کنترل حادثه شیمیایی در آنجا انجام می شود. این منطقه معادل منطقه داغ (Hot Zone) است.

راهنمای طرح ریزی پاسخ اضطراری (Emergency Response Planning Guidance ERPG): مقادیر ERPG توسط سازمان AIHA آمریکا تدوین شده است. این مقادیر حدود مجاز مواجهه برای مدت یک ساعت را برای جمعیت های شغلی ارائه می دهد. و حفاظت لازم از افراد آسیب پذیر یا جامعه را فراهم نمی کند. این حد در سه سطح ERP G2 ، ERPG1 و ERPG طبقه بندی می شود.

• ERPG1 حداکثر غلظت یک ماده شیمیایی در هوا که کمتر از آن حد، تقریباً در همه نفرات میتوانند تا یک ساعت با ماده شیمیایی مواجهه داشته باشند، بدون
• اینکه به علائمی بیش از عوارض ملایم و موقت بهداشتی مبتلا شوند.
• ERPG2 حداکثر غلظت یک ماده شیمیایی در هوا که در کمتر از آن حد، تقریباً همه نفرات می توانند تا یک ساعت با ماده شیمیایی مواجهه داشته باشند، بدون اینکه به عوارض غیر قابل بازگشت یا عوارض تأثیرگذار بر توانایی فرار آنها از محیط خطرناک دچار شوند.
• ERPG3 حداکثر غلظت یک ماده شیمیایی در هوا که در کمتر از آن حد، تقریباً همه نفرات می توانند تا یک ساعت با ماده شیمیایی مواجهه داشته باشند، بدون اینکه دچار عوارض تهدیدکننده حیات شوند.

 روش های فیزیکی کنترل مواد خطرناک (Physical Method of HAZMAT control): روش های فیزیکی کنترل مواد خطرناک شامل فرایندها و روش های متعددی هستند که برای کاهش مساحت نشت رهایش یا سایر سازوکارهای انتشار مواد خطرناک به کار گرفته می شوند.

روش های شیمیایی کنترل مواد خطرناک (Chemical Method of HAZMAT control): روش های شیمیایی کنترل مواد خطرناک با استفاده از مواد شیمیایی برای کاهش سطح منطقه تحت تأثیر حادثه است. در همه موارد روش انتخاب شده باید به تأیید فرمانده حادثه رسیده باشد. انتخاب لباس ها و تجهیزات حفاظت فردی باید بر اساس نوع مواد خطرناک و شرایط حادثه باشد.

ماده خطرناک (Hazardous Material- HAZMAT): هر ماده ای که خواص اشتعال پذیری، واکنش دهی، سمیت پرتوزایی یا سایر خواص در اندازه ای داشته باشد که برای کنترل و پاسخ به آن به تیم و تجهیزات تخصصی نیاز باشد این مقدار یا کمیت، معمولا بیش از حد آستانه طرح ریزی (TPQ) در نظر گرفته می شود.

حد آستانه طرح ریزی (Threshold Planning Quantity-TP): کمیت یا مقداری از یک ماده خطرناک که در صورت تجاوز موجودی یک ماده بیش از آن مقدار، شرکت مؤظف است طرح ریزی اضطراری لازم برای حوادث بالقوه را انجام دهد. این حد توسط سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) تعیین شده است.

منطقه حوادث (Incident Zones): در حوادث شیمیایی، منطقه درگیر در حادثه و محیط اطراف آن به سه ناحیه مشخص طبقه بندی می شوند:

• منطقه داغ یا منطقه ممنوعه
• منطقه گرم یا منطقه آلودگی زدایی
• منطقه سرد یا منطقه حمایت

۶. اقدامات:

۱-۶ تشکیل تیم پاسخ به مواد خطرناک

• همه شرکت های پتروشیمی دارای مواد شیمیایی خطرناک باید تیم HAZMAT داشته یا بخشی از ساختار تیم آتش نشانی را برای پاسخ به حوادث شیمیایی تجهیز کرده و آموزش دهند.
• همه اعضای تیم HAZMAT باید آموزش های لازم را در خصوص پاسخ به مواد شیمیایی خطرناک گذرانده باشند صلاحیت اعضای این تیم ها باید بر اساس استاندارد 1072 NFPA بررسی بررسی و تأیید شود.
• تیم HAZMAT شرکت های پتروشیمی باید تجهیزات متناسب با مواد شیمیایی خطرناک را دارا باشد.
• برای پاسخ به حوادث شیمیایی شرکت ها باید دستورالعمل های استاندارد و طرحهای اقتضایی تهیه و تدوین کرده و این اسناد را به تیم های HAZMAT آموزش دهند.

ادامه مطلب را با دانلود فایل پیوستی مشاهده کنید.

حتما بخوانید:

⇐ مدیریت شرایط اضطراری در صنایع پتروشیمی

⇐ نمونه شرایط اضطراری ERP در صنعت نفت

⇐ توسعه و استقرار برنامه واکنش در شرایط اضطراری (EAP)

⇐ استقرار سیستم مدیریت شرایط اضطراری براساس استاندارد ISO 15544 :2000